کارکرد BI را در سه حوزه مي توان تقسيم بندي کرد:
1- سطح استراتژيک(strategic level): مربوط به تصميم گيري هاي کلان سازمان که توسط مديران رده بالا انجام مي شود. اين نوع استفاده ها در دفعات کم و در دوره هاي طولاني انجام مي شود اما ممکن است با حجم بالايي از اطلاعات و پردازش ها همراه باشد. تصميمات گرفته شده در اين سطح غالبا در حوزه مسايل غير ساخت يافته (Unstructured) و توسط مديران ارشد هستند. نتايج حاصل از اين تصميمات تاثيرات بلند مدت (Long-term effect) و کلاني در سازمان دارند.
2- سطح تاکتيکي(tactical level): مربوط به عملياتي است که در حوزه مديران مياني انجام مي شود. اين عمليات مي تواند شامل پيگيري عمليات در سطح پايين، نحوه انجام آن، گزارش¬گيري و نهايتا جمع بندي داده هاي مفيد براي اتخاذ تصميمات ميان مدت سازمان باشد. تصميمات گرفته شده در اين سطح غالبا در حوزه مسايل نيمه ساخت يافته (semi-structured) و توسط مديران مياني هستند.
3- سطح عملياتي (operational level): پايين ترين سطح انجام فعاليت هاي تجاري يک سازمان است که در دفعات بالا و معمولا به صورت تکراري در رده هاي پايين عملياتي سازمان انجام مي شود. اين عمليات در دفعات بالا بوده و با حجم کمي از داده ها سر و کار دارند. تصميمات گرفته شده در اين سطح غالبا در حوزه مسايل ساخت يافته (structured) و توسط مديران رده پايين هستند. نتايج حاصل از اين تصميمات تاثيرات کوتاه مدت (Short-term effect) و خرد در سازمان دارند.