بـیــدار

یه درد دل:

توی تفکر انتقادی ما مبحثی داریم به اسم مغالطه حمله به شخص؛
میگه وقتی شخصی داره استدلال می‌کنه ، باید سخنان شو نقد کرد نه لیبل بزنیم به خود شخص .
وقتی توی جمع صحبت می کنم ، بلافاصله میگن تو که خودت ....

حاجی منو ول باید کرد ،
وقتی دارم صحبت میکنم نیازه که کلام من مورد نقد قراره بگیره نه خودم .
غیر اخلاقی ، افراطی یا ... بودن من به من مربوطه و فقط حرفام به شما مربوطه .
همون مثال سیگاری بودنه که
جامعه خیلی اسون پذیرفته که

پدر سیگاری نباید به بچه ش بگه سیگار نکش.

نه،
اینطوری نیست ،
واقعا پدر سیگاری اتفاقا خیلیم حق داره که بگه سیگار نکش .
سیگار نکش یه جمله درست علمیه ، و مهم نیست کی میگه نکش.

مدنی‌زاده؛ وزیر اقتصاد درباره تورم گفته بود :

تورم و گرانی مردم را اذیت می‌کند. اما کارهایی از سوی دولت در حال انجام است که اگر به تصویب برسد، اخبار خوبی برای مردم خواهد بود.

نکته قاب‌بندی: «تورم» یه واقعیت منفیه اما او آن را در قاب «اخبار خوب در راه» می‌گذارد. این یعنی مردمو دعوت می‌کنه به «آینده» نگاه کنند، نه «حال».

2: اثر قاب بندی

بسته به این که اطلاعات چگونه به ما ارائه شود ، قضاوت های مختلف خواهیم کرد.

مثلا می ریم فروشگاه.
یه محصول داریم با دو برچسب متفاوت،یکی نوشته ۹۵ درصد بدون چربی، اون یکی نوشته ۵ درصد چربی؛
هر دو یه واقعیت است ولی مشتری‌در آزمایش‌ها معمولاً نسخه ۹۵٪ بدون چربی را سالم‌تر می‌دانند و بیشتر می‌خرند حتی وقتی می‌دانند ریاضی‌اش یکی است.

کتاب معرفی کنید ، باهم بخونیم.

فکت چهل و نهم

سرمایه‌گذاری خوب لزوماً به معنای گرفتن تصمیمات خوب نیست، بلکه به معنای گند نزدن مداوم است

روانشناسی پول

#۲۵هزارفکت_بیدار

ایلان ماسک از زبان ئارش
P7

من و چند تا از دوستام سال ۲۰۲۴ که هوش مصنوعی در ایران جون گرفت،سریع پذیرفتیم و مبانی یادگیری + پرامپت ، ساخت ایجنت رو دنبال کردیم.
من چون به علوم انسانی علاقه داشتم، تاثیر AI بر جوامع انسانی رو هم دنبال کردم.
بعد گذشت دو و نیم سال ، چن تا از دوستام آنقدر غرق در AI شدن که دچار بدهی شناختی شدن.
فرض کنیم امروز به‌جای اینکه یه مسئله رو خودم تحلیل کنم از AI جواب بگیرم.
در کوتاه‌مدت:
زمان ↓
کیفیت خروجی ↑
بهره‌وری ↑
ولی در بلندمدت:
توان تحلیل ↓
حافظه ↓
تحمل ابهام ↓
توان حل مسئله ↓
قضاوت ↓

در بحث کسب و کار ،بخاطر برندینگ متاسفانه ما استاد هایی داریم که بسیار بی نقص و کامل دیده می شن ،
مشغول مرید پروری هستند و بجای تحلیل گری به دانشجو ،سیگنال می دهند.
نیچه میگه که :
اگه از انسان ها بت بسازید ،
خدایانی می شوند که خدایی بلد نیستند.
تجربه شخصی خودم اینه که در دوره دراپ شیپینگ، وقتی از استادم سوال پرسیدم که برم مارکتینگ یاد بگیرم یا نه ،
گفت که :
نه نیاز ندارید، شما فقط با استراتژی من جلو میاید و رشد میکنید؛
این نمونه بارز مرید پروری ست و دانشجو رو مقلد وابسته بار میارن.

این جمله از آقای اریک ریس رو با جون و دل بشنوید که گفت :

روش های قدیمی مدیریت دیگه به درد امروز نمی خورند ،چون برنامه ریزی و پیش‌بینی فقط زمانی درست و دقیق اند که بر پایه ی یک تاریخچه ی عملیاتی طولانی و پایدار،و محیط نسبتا با ثباتی باشند.
اما کسب و کار های نوپا هیچ کدام ازین دو را ندارند.

در زمینه برندینگ ، چی بهم پیشنهاد می‌دین ؟
کتاب،متد،دوره یا هرچی

اعتماد به نفس و ایمان رو از ایلان ماسک فقط یاد میگیرم واقعا.
جدیدا گفته که :

شاید حرفم خیلی دیوانه وار به نظر برسه، اما من مسیری رو می بینم که از طریق اون، ارزش اسپیس ایکس می تونه چندین برابر بیشتر از کل اقتصاد فعلی زمین بشه.



دوستی نوشته که :

اگه اسپیس‌ایکس بتونه انسان‌ها رو روی مریخ مستقر کنه، از سیارک‌ها معدن استخراج کنه، انرژی خورشیدی فضایی بسازه و اقتصاد چندسیاره‌ای راه بندازه، کل اقتصاد منظومه شمسی خیلی خیلی بزرگ‌تر از اقتصاد زمین میشه.



یکی از آرزو های چند صد هزار ساله بشر داره محقق میشه :
« کار کم و تفریح زیاد »
انقلاب صنعتی و کشاورزی قرار بود چنین کاری کنن که متاسفانه نتونستن،الان جف بزوس میگه که قراره به واسطه AI هفته ای فقط ۳ روز کار کنیم و بنظرم این شاید
سوپر انقلاب بشریت باشه .

پی نوشت :
مطالب چنلم توسط هوش مصنوعی نوشته نمیشن ،
فقط اصلاح یا بهتر میشن.
مطالب یا از کتاب و دوره هامه
یا تجربه بازار.

از دل میگم که بر دل بشینه

1: اثر انتظار

ما جهان رو آنطور که هست نمی‌بینم ،
آنطور که هستیم ،می بینیم.

فرضا وارد فروشگاه شدیم.
دو محصول تقریباً مشابه وجود داره:
محصول اول: ۳۰۰ هزار تومان
محصول دوم: ۹۰۰ هزار تومان
بدون اینکه کیفیت واقعی رو بررسی کنیم، با خودمون میگیم:
قطعاً اون ۹۰۰ تومنی بهتره
چرا؟

چون از قبل انتظار داریم محصول گرون‌تر کیفیت بالاتری داشته باشه.

حتی ممکنه هنگام استفاده، کیفیتش رو بهتر ارزیابی کنیم، صرفاً به این دلیل که قیمت بالاتری پرداخت کردیم.

نتیجه؟
ممکنه ۶۰۰ هزار تومان بیشتر هزینه کنیم، بدون اینکه ارزش بیشتری دریافت کرده باشی.

دارم روی
نقش خطا های شناختی در سرنوشت مالی ،کار می کنم.
نکات خوب شو بذارم ، فقط ببینید چقدر معامله و پول و مدیریت و منطق می تونه جذاب باشه .

چقد تنهایی می‌تونه آدمو رشد بده،
یه رشد همراه تروما.
طرد شده از جامعه ای که زور تورم و خرافه و سیاست و فرهنگ غالب بهش نمی‌رسه ،
چون معتقده که زندگی جام شرابی ست؛ گوارا
باید نوشید و
با عشق بوصید.
بنظرم هر هدفی غیر زیستن تهش حسرته.
در مبحث خطای شناختی می‌خونیم که اثر هیجان جمعی می‌تونه مارو کنترل کنه ،
طوری که هدف بقیه رو زندگی کنیم.
موردی که می بینم همه درگیرش شدیم همینه؛
دانشجو شدیم ،
کاسب شدیم ،
موفق و زیبا
چون اینا برا جامعه ست،ارزشمند.
پس خودم چی؟
چرا دانشجو ام ؟
چرا درس ؟
چرا مدیر؟
چرا پول ؟
دهه آخر زندگیم چقد حسرت میخورم برا این روزایی که زندگی نکردم و همش مشغول رقابت ،حسادت،چشم و هم چشمی و جلب توجه بودم ؟
امروز لذت بردم؟
زندگی کردم ؟
بوصیدم؟
فارغ از جمع ، به قلب و عقلانیتم توجه کردم ؟
در برنامه ای که ریختم خیلی بقیه رو در نظر گرفتم ؟
چرا تلاش کردم ؟
لحظه به لحظه رو عشق کردم ؟
مقایسه کردم خودم رو ؟
با کی مقایسه ؟
تا کی مقایسه ؟
چرا مقایسه ؟
بازم به فکر فالور و همکلاسی و هم اتاقی و دختر همکلاسیت بودم؟
خودمو یادم رفته ؟
مگ من یه موجود عریان بی هدف بی فرهنگ بی دین بی زبون بی ایدیولوژی بی گناه نبودم ؟
چی شد؟
چرا فقط ۲۰ سال گذشت و من این همه هدف و دین و دشمن و حسرت و کینه ؟
امسالم بازم زندگی رو به تاخیر گذاشتم ؟
بازم گفتم اگه .... اوکی شع دیگه حالم خوب میشه ؟
دوران کنکور و یادم رفت ؟
مگه نگفتم فقط دانشگاه برم ؟
چرا شاد نیستم ؟
تا کی شاد نیستم ؟
با کی شاد نیستم ؟

ایلان ماسک درس خون بود یا دختر باز ؟
یا هردو ؟
بشنوید و درک کنید این مغالطه همه یا هیچ که تو گوش مون می کنن