#سنت_پیامبر اسلام و تعریف آن - 2

#ویژگی_خاصی در آداب و سنن رایج درمیان مسلمانان اولیه وجود ندارد که آنها را به احکام شرعی مبدل ساخته و یا بهترین #الگو برای مردم اعصار و جوامع گوناگون سازد.

#زندگی کردن مسلمانان اولیه وحتی پیامبر اسلام بر اساس این آداب و سنن نمی تواند دلیل کافی برای لزوم پیروی همگان از این قوانین باشد.

💥مهمترین #مبنای اعتقادی فقها و اصولیون در این موضوع “ #عصمت” پیامبر است. در این رابطه چنین استدلال می شود که چون پیامبر معصوم بوده و گناه و خطا از او سر نمی زده، لذا همه گفته ها و اعمال او و نیز آداب و سنن پیروان او که با وی میزیستند مشروع بوده است(۷)، زیرا اگر پیروان او برخلاف اسلام عمل می کردند او موظف بود که آنان را هدایت کند.

🔥بر این نحوه استدلال #اشکالات فراوانی وارد است.

☄️مهمترین اشکال این است که حتی اگر بپذیریم که سنت ها و قوانینی که در زندگی مسلمانان اولیه توسط پیامبر تغییر نیافت #مخالف اسلام نبوده است، از این سخن نمی توان #نتیجه گرفت که آن سنت ها سنت های اسلامی و شریعت اسلام است و فراتر از آن نمی توان نتیجه گرفت که هرکس در آن موضوعات مطابق قوانین دیگری زندگی می کند با اسلام و شریعت اسلامی مخالفت کرده است.

واقعیت این است که تعریف #سهل_انگارانه فقها از شریعت اسلامی که دارای پایه و اساس شرعی نبوده و مبنای عقلی محکمی نیز ندارد، #محدودیت های فراوانی را در ابعاد گوناگون بر #زندگی مسلمانان تحمیل کرده است.

از آن جمله می توان از #تبعیضات حقوقی زنان نسبت به مردان و اعمال محدودیت ها و حتی محروم نمودن آنان از برخی حقوق انسانی نام برد. مانند اینکه دیه زن نصف دیه مرد است و یا اینکه زن برای تصدی برخی مسئولیت ها و مشاغل، دارای صلاحیت شناخته نمیشود. مثل سرپرستی فرزند و یا تصدی قضاوت، ریاست جمهوری و مانند آن. تحمیل قوانین کیفری رایج میان مسلمانان اولیه بر زندگی دیگر مسلمانان و یا عقیده به لزوم پیروی از آن قوانین نیز از مواردی است که مشکل آفرین می باشد.

ممکن است که قول و فعل پیامبر حاکی از #سبک زندگی آن حضرت باشد اما هنگامی می توان مسلمانان را موظف به #تبعیت از این سبک دانست که #دلیل_موجه و محکمی در این رابطه وجود داشته باشد. مثلاً پیامبر تصریح کرده باشد که پیروی از این سبک زندگی واجب است. حال آنکه چنین دلیلی وجود ندارد و پیامبر اسلام فقط در #مواردی_خاص پیروان خود را به اطاعت دعوت کرد.

💥این موارد صرفنظر از موضوعات #اعتقادی، موارد خاص و #اندکی بودند که واجب و یا حرام خوانده شده اند. مانند نمازخواندن و یا روزه گرفتن که واجب دانسته شده و نیز زنا کردن، تهمت زدن، دروغ گفتن و یا دزدی کردن و قتل که حرام خوانده شده است.

اما #پیامبر پیروی از سنت های پیروان اولیه خود مانند آداب ازدواج و طلاق و دیه و امثال آن را بر دیگر مردمان #واجب_نخواند و درنتیجه عمل کردن برخلاف آن سنت ها رانمی توان مخالف اسلام دانست.

#تعریف_فقها از سنت پیامبر و استدلال های مبتنی بر آن و نتیجه گیری هایی که از این تعریف و استدلال ها کرده اند ، تفسیری است ساخته و #پرداخته_فقها و متکلمین . و از آن رو که در طول قرن ها از مناقشه و چالش جدی دور مانده است در ذهن مسلمانان به اموری قطعی تبدیل شده است.

حال آنکه بنظر می رسد در این رابطه می توان به طور جدی #مناقشه نمود و سنت پیامبر را فقط شامل سنت ها و قوانینی دانست که آن حضرت به عنوان پیامبراز جانب خداوند به مردمان اعلام کرده و آن ها را صریحاً دعوت به پیروی از آن نموده است.

🔥در پایان این بخش برای روشن تر شدن مطلب بیایید #فرض کنیم که در زمان پیامبر در حجاز #شتر وجود نداشت و یا از اموال مورد استفاده و لوازم زندگی مردم نبود ، آیا در این صورت باز هم پیامبر صد شتر را به عنوان دیه ی قتل خطایی تعیین می کرد؟

با توجه به اینکه پیامبر ، #عاقل و حکیم بود به نظر نگارنده قطعا چنین نمی کرد. زیرا درآنصورت از یکسو تهیه شتر برای پرداخت کننده دیه کاری مشکل محسوب می شد و از سوی دیگر شتر برای گیرنده دیه مالی بلا استفاده به شمار می رفت ،لذا تعیین چنین مالی به عنوان دیه کاری عبث و غیر عاقلانه می نمود. می توان در یافت که پیامبر در تعیین شتر به عنوان دیه شرایط و ملزومات زندگی مردم مخاطب خود را رعایت نموده ،به سنت و عرف پسندیده آنان احترام گذاشته است.از این فعل پیامبر چنین دانسته نمی شود که آن حضرت درصدد سنت گذاری و وضع حکم شرعی برای همه مسلمانان بوده است .


🌈#ادامه_در :

https://telegram.me/beshnofekrkon/990
محمد صالحی