Беларускі ўрад выпусціў пастанову аб забароне іншаземным акцыянерам прадаваць свае долі ў шэрагу беларускіх прадпрыемстваў без дазволу з боку Мінфіну.

Спіс ужо сам па сабе даволі цікавы - напрыклад, у ім няма буйных аўстрыйскіх акцыянераў А1 і Прыёрбанку (хаця ў прынцыпе аўстрыйскія акцыянеры іншых кампаній ёсць). Таму не зусім зразумела, па якіх прынцыпах ён складаўся.

Пазітыўным як для для іншаземных інвестараў, так і для Беларусі, гэтае рашэнне можа стаць толькі ў адным сцэнары - калі (1) палітычная сітуацыя ў Беларусі і вакол яе рэзка і хутка палепшыцца і (2) абмежаванні будуць знятыя. У такім выпадку, верагодна, большасць гэтых інвестараў працягнуць прысутнасць ў краіне. Гэта, безумоўна, прывабны сцэнар - але малаверагодны.

Так, часовыя абмежаванні на вывад капітала з развіваючыся рынкаў ў часы рынкавай паніцы могуць тэарэтычна мець пазітыўны эфект - і зараз ужо няма такога вялікага кансэнсусу сярод эканамістаў наконт неабходнасці поўнай вольнасці руху капіталу.

Але ж наша сітуацыя - гэта не зусім "рынкавая паніка". Вывад капіталу з Беларусі і так быў не самым простым і беспраблемным. А цяпер ёсць вялікая рызыка, што нават самыя схільныя да рызыкі інвестары з "несяброўскіх" краін паставяць крыж на любых перспектывах бізнэсу ў Беларусі, і будуць (яшчэ з большай матывацыяй) паніжаць узровень сваёй прысутнасці, наколькі максімальна магчыма. Не кажучы ўжо пра новыя інвестыцыі.

З іншага боку, у любым выпадку было б зараз цяжка ўявіць вялікі прыток інвестыцый (нават з "сяброўскіх" краін) у эканоміку, якая пагружаецца ў даволі глыбокую рэцэсію (тым больш на фоне верагоднай рэцэсіі глабальнай).