پذیرفتن کامل اینکه همه چیز بنابر مشیت الهی اتفاق می افتد و انسان صرفاً، یک وسیله است که قابلیت هیچ کاری ندارد، روشن بینی است.
نتیجه این پذیرش آن است که فرد پیوسته به منشأ متصل باقی می ماند و این ارتباط قطع نمی شود. از این رو، زندگی روزانه خودجوش و ساده و آزاد می شود. هر چه این ادراک گسترده تر شود، سودمندی آن بیشتر به خانواده، همسایگان، هم میهنان و کل جهان می رسد. درک نهایی شادی عمیقی از طريق صلح و همسویی به بار می آورد.


رامش بالسکار
آدوایتا در ذن و تائو
@behtarinammann