ترانه یعنی شکار زمان‌های ازدست‌رفته.
با ترانه است که خود را به دیروز و امروز و همیشه‌ی جهان، سنجاق می‌زنیم.
ترانه کمی اکسیژن به خانه‌ات می‌آورد.
ترانه یعنی آرشیو خاطره‌ها.
ترانه یعنی تقویم، روزشمار و بغض‌شمار سرزمین‌ها.
ترانه یعنی حافظه‌ی ما.
ترانه تنها هنری‌ست که از بحران‌ها به سلامت رد شده و جان سالم به در برده. بحران‌ها رو پشت سر گذاشته.
ترانه، ترانه‌ی نوین ایران، امروز بیش از همیشه حضور داره و سبز و آفتابیه.»
عالی‌جناب شهیار قنبری.