بَذر

«که من اسیرِ این خزانِ تو به تویم.»

برای امروزِ عزیز و بارانی.

«نام بعضی نفرات
رزق روحم شده است
وقت هر دل‌تنگی
سویشان دارم دست
جرأتم می‌بخشد
روشنم می‌دارد...»
_نیما یوشیج

استاد مهربانم؛ دکتر علیرضا بدیع نازنین.✨
📸: ارغوان؛

آهنگ «سرو خرامان»
خواننده: علیرضا قربانی
شعر: مولانا
ملودی کلام: اقتباس از اثر استاد ابراهیم شریف زاده
بازآفرینی و تنظیم: حسام ناصری، جوشکن کارادمیر

🌐 @AlirezaGhorbaniOfficial

اگر حوصله‌ی آهنگ‌ طولانی دارید.

به بهانهٔ هشتم مهرماه روز بزرگداشت
جلال الدین محمد بلخی

«مثنوی معنوی حضرت مولانا بزرگ‌ترین حماسهٔ روحانی بشریّت است که خداوند برای جاودانه کردنِ فرهنگ ایرانی آن را به زبان پارسی هدیه کرده است.»
محمدرضا شفیعی کدکنی


این هشتگ را در این کانال پی بگیرید:
#بزرگداشت_خداوندگار

داریوش و شهیار قنبری؛ اجرای تمرینیِ بوی گندم.

«تن من، خاک منه؛ ساقۀ گندم، تن تو
تن ما تشنه‌ترین؛ تشنۀ یک قطرۀ آب»

با ترانۀ شهیار قنبری
و موسیقی واروژان.

«تو ذهنِ کوچه‌های آشنایی
پر شده از پاییزِ تن‌طلایی»

با ترانه‌ی پاک‌سیما زکی‌پور
و موسیقی سیاوش قمیشی.

«پنجره‌ی باز و غروب پاییز.»

«انسان از آن چیزی که بسیار دوست می‌دارد، خود را جدا می‌سازد. در اوج خواستن نمی‌خواهد. (اصلاح می‌کند: در اوج تمنا، نمی‌خواهد.) دوست می‌دارد؛ اما در عین‌حال می‌خواهد که متنفر باشد. همواره به یاد می‌آورد؛ اما می‌خواهد که فراموش کند... (باد برگه‌ها را با خودش می‌برد.)»

📽 هامون؛ داریوش مهرجویی

.

من به تو می‌گم اگه یه ذره فکر کنی، اگه یه ذره رو موضوع تمرکز کنی می‌بینی که این چیزها اصلا عجیب نیستند. یعنی اگه هم عجیب باشند نسبت به چیزهایی که واقعا عجیبند اصلا اهمیتی ندارند. منظورم اینه که اگه هر روز از درخت چنار سیب بیرون بیاریم کم‌کم دیگه کسی تعجب نمی‌کنه. وقتی یه چیز رو مدام تکرار کنی دیگه جالبه نه عجیب. اما خود سیب و چنار چی؟ اگه یه ذره فکر کنی می‌بینی این که سیبی هست و چناری هست یا اون سنگ وسط آسفالت هست، خودشون عجیب‌ترین چیزهای عالم‌اند که می‌تونند بزرگترین نابغه‌ها رو تا ابد گیج کنند. و البته گیج هم کرده‌اند. منظورم اینه که به جای فکر کردن به نسبت بین چیزها، به چیزها، به خود چیزها فکر کن. به بودن چیزها. من واقعا نمی‌فهمم کسی که از بیرون اومدن سیبی از چناری شگفت‌زده می‌شه، چطور خود سیب و چنار مبهوتش نمی‌کنه؟
من دارم دقیقا درباره‌ی تو و پرستو حرف می‌زنم. به نطر من حق با اونه و تو هم اگه می‌خوای باهاش زندگی کنی بهتره به جای عشق به او، به خود او فکر کنی، چون عشق یه روز تموم می‌شه اما پرستو هیچوقت تموم نمی‌شه.

-عشق و چیزهای دیگر، مصطفی مستور

«در این غربتِ خانگی
بگو هر چی باید بگی
غزل بگو به سادگی

بگو: زنده باد زندگی!
بگو: زنده باد زندگی!»

«آبیِ دریا، قدغن
شوقِ تماشا، قدغن
عشقِ دو ماهی، قدغن
با هم و تنها، قدغن»

ترانه و آواز از عالی‌جناب شهیار قنبری.

«به تو می‌رسم یقین؛ تا به سینه‌ام قلب عاشقی هست/ در این دشت بی‌کسی، تا نشانه‌ای از شقایقی هست»

«خاکستری، خاکستری، خاکستری/ صبح، مِه، باران/ اَبر، نگاه، خاطره/ در من ترانه‌ای نبود؛ تو خواندی/ در من آینه‌ای نبود؛ تو دیدی/ ریشه‌ای بودم در خوابِ خاک‌های متبرک/ بی‌باران، در نگاه‌ تو سبز شدم»

محمدابراهیم جعفری