#کد_۰۰۲
صلح فقط نبودِ جنگ نیست؛ آیا صلح یک حالت درونی هم هست؟
✍ مهدی عربشاهی (به مناسبت ۲۱ سپتامبر، روز جهانی صلح)
وقتی از «صلح» حرف می‌زنیم، معمولاً اولین تصویری که به ذهن می‌آید خاموش‌شدن اسلحه‌هاست؛ لحظه‌ای که موشکی پرتاب نمی‌شود، آژیری به صدا درنمی‌آید و خبر حمله تازه‌ای نمی‌رسد. اما آیا همین کافی است تا انسان واقعاً در صلح باشد؟
این پرسش برای ایرانیان امروز چندان انتزاعی نیست. در فاصله‌ای کوتاه، جامعه ایران جنگ دوازده‌روزه با اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ را تجربه کرد و چند ماه بعد، در فوریه ۲۰۲۶، وارد دور تازه و بسیار گسترده‌تری از جنگ شد؛ درگیری‌ای که با وجود دوره‌های آتش‌بس و مذاکره، هنوز به صلح پایدار نرسیده و تنش نظامی همچنان بخشی از زندگی روزمره و افق آینده است.
اما جنگ فقط در آسمان و مرزها اتفاق نمی‌افتد. گاهی پس از خاموش‌شدن انفجارها، جنگ درون بدن ادامه پیدا می‌کند: با صدای ناگهانی از جا می‌پریم، خبرها را بی‌اختیار تازه می‌کنیم، آینده را دائماً به شکل فاجعه تصور می‌کنیم و حتی در لحظات آرام منتظر حادثه بعدی می‌مانیم.
از این زاویه، صلح یک وضعیت روانی و وجودی هم هست؛ توانایی بازگشتن از حالت دائمیِ هشدار به حضور در اکنون. اینکه بتوانیم دوباره بخوابیم، موسیقی گوش کنیم، دوست بداریم، برنامه‌ریزی کنیم و لحظه‌ای را بدون انتظار فاجعه تجربه کنیم.
سنت‌های معنوی مختلف قرن‌هاست میان «آرام‌شدن جهان» و «آرام‌شدن انسان» تفاوت گذاشته‌اند. مراقبه، دعا، ذکر، تنفس، سکوت یا حتی قدم‌زدن آگاهانه قرار نیست جنگ بیرونی را انکار کنند؛ کار آنها چیز دیگری است: جلوگیری از آنکه آشوب بیرون تمام قلمرو درون را اشغال کند.
اما اینجا یک مرز مهم وجود دارد. صلح درونی جایگزین صلح بیرونی نیست. نمی‌توان از انسانی که زیر تهدید، ناامنی یا خشونت زندگی می‌کند خواست صرفاً ذهنش را آرام کند. عدالت، امنیت و پایان خشونت مسائل واقعی جهان بیرونی‌اند. معنویت زمانی معنا پیدا می‌کند که به ابزار بی‌حس‌کردن انسان در برابر واقعیت تبدیل نشود.
شاید صلح کامل جایی باشد که این دو دوباره به هم برسند:
جهانی که در آن انسان مجبور نباشد دائماً بترسد،
و انسانی که حتی در میان عدم‌قطعیت، تمام وجودش را به ترس واگذار نکند.
شاید نخستین قدم به سوی صلح همین باشد
:اینکه نگذاریم جنگ، حتی پیش از آنکه خانه‌مان را ویران کند، تمام فضای درونمان را اشغال کند.
#سلوک #صلح #معنویت_امروز
@bayandigar
Post #136
786
- ❤ 5
- 👍 1