ان @basu_physics
Showing posts older than #1863 · Back to latest
Forwarded from Quantum Campaign | کمپین کوانتوم
Forwarded from BASNA
انجمن علمی فیزیک بوعلی BSPS انجمن علمی دانشجویی فیزیک دانشگاه بوعلی برگزار می کند: "چالش علمی دانشجوی خلاق" هدف از برگزاری این چالش، انجام آزمایش های معتبر جهانی در سطوح متوسط توسط دانشجویان به صورت گروهی ( از ۱ تا ۳نفر) می باشد. ⏳آخرین مهلت ثبت نام : ۳۱فروردین ماه ۱۴۰۳ ⌛مهلت تحویل پروژه:…
ماکس کارل ارنست لودویگ پلانک که به ماکس پلانک مشهور است در ۲۳ آوریل سال ۱۸۵۸ در شهر کیل شلزویگ در کشور آلمان به دنیا آمد. وی ششمین فرزند یک حقوقدان برجسته و استاد حقوق در دانشگاه کیل بود. ماکس پلانک کمک های زیادی به فیزیک نظری کرد ، اما شهرت او در درجه اول به دلیل نقش او به عنوان خالق نظریه کوانتوم است. این نظریه درک ما از فرایندهای اتمی و زیر اتمی را متحول کرد ، همانطور که نظریه نسبیت آلبرت اینشتین در درک ما از فضا و زمان انقلاب ایجاد کرد. این دو نظریه در کنار هم اساسی‌ترین نظریه‌های فیزیک قرن بیستم را تشکیل می‌دهند؛ هر دو نظریه بشر را وادار کرد درباره بعضی از معتبرترین باورهای فلسفی موجود تجدید نظر کند و هر دو کاربردهای صنعتی و نظامی بسیاری ایجاد کرد که بر همه جنبه‌های زندگی مدرن تأثیرگذار است.
ماکس پلانک در پاییز ۱۸۷۴ وارد دانشگاه مونیخ شد با این حال استاد فیزیک مشهور دانشگاه "فیلیپ فون جولی" حمایت و تشویق چندانی نسبت به او نشان نداد. از ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ در دانشگاه برلین بود ولی علی‌رغم برجستگی‌های علمی دانشمندان تحقیقاتی شناخته‌شده‌ای همچون "هرمان فون هلمهولتز" و "گوستاو روبرت کیرشهف" به هیچ وجه تحت تأثیر سخنرانی‌ها و مطالب درسی ارائه‌شده توسط آنها قرار نگرفت. با این حال مطالعات مستقل وی به ویژه درباره نوشته‌های "رودولف کلاسیوس" در زمینه ترمودینامیک توجه وی را بسیار به خود جلب کرد.
پس از بازگشت به مونیخ ، دکتری خود را در ژوئیه ۱۸۷۹ (سال تولد اینشتین) در سن غیرعادی ۲۱ سالگی دریافت کرد. سال بعد او پایان نامه خود را در مونیخ به پایان رساند و با سِمَت دانشیاری به هیئت علمی دانشگاه مونیخ پیوست. در سال ۱۸۸۵ ، با کمک روابط حرفه ای پدر ، وی به عنوان استاد ( دانشیار ) در دانشگاه کیل منصوب شد. در سال ۱۸۸۹ ، پس از مرگ کیرشهوف ، پلانک قرار ملاقاتی را با دانشگاه برلین را دریافت کرد ، جایی که او به عنوان مربی و همکار به احترام هلمهولتز آمد. در سال ۱۸۹۲ او به عنوان استاد تمام ارتقا یافت. او فقط ۹ دانشجوی دکتری داشت ، اما سخنرانی هایش در برلین در مورد همه شاخه های فیزیک نظری ویرایش های زیادی را پشت سر گذاشت و تأثیر زیادی گذاشت. او تا پایان عمر فعال خود در برلین ماند.
پلانک در پی استقرار در کرسی استادی خویش، توجه خود را معطوف به پدیدهٔ تابش جسم سیاه، مشکل روز فیزیک کلاسیک کرد که آن را نخستین بار کیرشهف به میان آورده بود. پلانک در سال ۱۹۰۰ (در سن ۴۲ سالگی) به این نتیجه رسید که برای توضیح پدیدهٔ تابش جسم سیاه باید ایده کاملاً جدیدی را پیش کشید. وی این فکر را که انرژی نیز مانند ماده از بسته‌های کوچکی درست شده‌است، در میان نهاد. آن بسته را کوانتوم نامید که کلمه‌ای برگرفته از زبان لاتین به معنی «چقدر» بود، این فکر که با اصول و قوانین آن زمان مطابقت نداشت به بدون شک مخالفت هایی را در پی داشت ولی این مخالفت‌ها بیش از ۵ سال طول نکشید زیرا در سال ۱۹۰۵ آلبرت اینشتین از نظریه کوانتومی پلانک برای توصیف خواص ذرات نور استفاده کرد و ارزش واقعی و حقیقی تئوری پلانک را مشخص کرد. همچنین در سال ۱۹۱۳ ، نیلز بور از نظریه های پلانک برای توسعه مدل جدید و دقیق تری از اتم استفاده کرد.
در سال ۱۹۱۸ آلبرت اینشتین، نیلز بور و ارنست رادرفورد، که همگی مستحق کسب جایزه نوبل بودند، با توافق، پلانک را مستحق‌ترین شخص برای کسب این افتخار دانستند. بدین ترتیب پلانک جایزه نوبل آن سال را به خاطر نظریه کوانتوم دریافت کرد.
سرانجام این فیزیکدان بزرگ در روز ۴ اکتبر سال ۱۹۴۷ در سن ۸۹ سالگی بر اثر یک حمله قلبی در گذشت.
انجمن علمی فیزیک بوعلی BSPS در تقویم رویداد های علمی ۱۴ آوریل را روز جهانی کوانتوم نام گذاری کرده اند. هدف از نام گذاری این روز ارتقای درک عموم مردم از دانش و فناوری کوانتومی در سراسر دنیاست. روز ۱۴ آوریل انتخاب شد زیرا 14.4 ، ۳ رقم اول گرد شده ثابت پلانک است : h=14.4×10‐¹⁵ eV.s این…
Forwarded from اطلاع رسانی ماهگرد
خلاصه داستان:
یک مهندس پزشکی ناسا به نام رایان استون در نخستین سفر خود به بیرون از کره زمین ، به همراه فضانورد با تجربه مت کوالسکی دو نفر از اعضای یک تیم ۵ نفره از فضانوردان آمریکایی هستند که مأموریت آن ها تعمیر تلسکوپ فضایی هابل می باشد. در پی انهدام یکی از ماهواره های جاسوسی روسیه ، تکه های بدنه آن با فضاپیمای آمریکایی برخورد می‌کند و سه فضانورد را به کام مرگ می کشاند. البته رایان استون و مت کوالسکی از این حادثه جان سالم به در می برند و در فضای بدون جاذبه سرگردان می شوند. این در حالی است که ذخیره اکسیژن لباس فضایی استون رو به اتمام است ......
