کانال خبری و اطلاع رسانی انجمن علمی دانشجویی فیزیک
دانشگاه بوعلی
👤دبیر انجمن:
@Jowkar_004
📎اینستاگرام انجمن:
https://instagram.com/basu_physics_
📧 آدرس ایمیل انجمن:
basu.physics.2026@gmail.com
Post #2167
130
⚛️ وقتی یک «رشته» کوانتومی میشکند، ذرات جدید پدیدار میشوند!
در فیزیک کوانتومی، بعضی ذرات بنیادی مثل کوارکها نمیتوانند بهتنهایی وجود داشته باشند و بهوسیلهی برهمکنش قوی در کنار یکدیگر محبوس میمانند. میتوان این پیوند را بهصورت یک «رشته» میان ذرات تصور کرد.
اما اگر این رشته بیش از حد کشیده شود، انرژی ذخیرهشده در آن میتواند آنقدر افزایش پیدا کند که بهجای ادامهی کشیدهشدن، جفتهای جدیدی از ذرات شکل بگیرند و رشته بشکند.
امروز، ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، پژوهشگران در مقالهای منتشرشده در Nature Physics نشان دادند که میتوان این فرایند را با یک شبیهساز کوانتومی مبتنی بر یونهای بهدامافتاده در یک مدل سادهشده، بهصورت زمانمند مشاهده و بررسی کرد.
در آزمایش، پژوهشگران مشاهده کردند که جفتهای بار در ابتدا نزدیک لبههای رشته شکل میگیرند و سپس، با افزایش کشش رشته، به سمت بخشهای داخلی گسترش پیدا میکنند.
این نتیجه فقط یک بازی آزمایشگاهی با ذرات نیست. چنین شبیهسازیهایی میتوانند به درک بهتر پدیدههایی مرتبط با فیزیک هستهای، برخوردهای پرانرژی و حتی شرایط جهان اولیه کمک کنند. البته شبیهساز فعلی خودِ نظریهی کامل کرومودینامیک کوانتومی (QCD) را بازسازی نمیکند، بلکه یک مدل سادهتر از آن را مطالعه میکند.
🌌 گاهی برای ساختن ذرات جدید، لازم نیست چیزی را به هم نزدیک کنیم؛ کافی است یک پیوند را بیش از حد بکشیم.
🔗 مقاله اصلی
🆔 @BASU_Physics
در فیزیک کوانتومی، بعضی ذرات بنیادی مثل کوارکها نمیتوانند بهتنهایی وجود داشته باشند و بهوسیلهی برهمکنش قوی در کنار یکدیگر محبوس میمانند. میتوان این پیوند را بهصورت یک «رشته» میان ذرات تصور کرد.
اما اگر این رشته بیش از حد کشیده شود، انرژی ذخیرهشده در آن میتواند آنقدر افزایش پیدا کند که بهجای ادامهی کشیدهشدن، جفتهای جدیدی از ذرات شکل بگیرند و رشته بشکند.
امروز، ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، پژوهشگران در مقالهای منتشرشده در Nature Physics نشان دادند که میتوان این فرایند را با یک شبیهساز کوانتومی مبتنی بر یونهای بهدامافتاده در یک مدل سادهشده، بهصورت زمانمند مشاهده و بررسی کرد.
در آزمایش، پژوهشگران مشاهده کردند که جفتهای بار در ابتدا نزدیک لبههای رشته شکل میگیرند و سپس، با افزایش کشش رشته، به سمت بخشهای داخلی گسترش پیدا میکنند.
این نتیجه فقط یک بازی آزمایشگاهی با ذرات نیست. چنین شبیهسازیهایی میتوانند به درک بهتر پدیدههایی مرتبط با فیزیک هستهای، برخوردهای پرانرژی و حتی شرایط جهان اولیه کمک کنند. البته شبیهساز فعلی خودِ نظریهی کامل کرومودینامیک کوانتومی (QCD) را بازسازی نمیکند، بلکه یک مدل سادهتر از آن را مطالعه میکند.
🌌 گاهی برای ساختن ذرات جدید، لازم نیست چیزی را به هم نزدیک کنیم؛ کافی است یک پیوند را بیش از حد بکشیم.
🔗 مقاله اصلی
🆔 @BASU_Physics
- ❤ 2
- 🔥 2






