دیالکتیک فلسفه‌خوانی و فیلسوف‌پروری
از فلسفۀ سخت تا فلسفۀ پاپ
📝مهدی اخوان

مشخصۀ رشتۀ فلسفه که کمتر رشته آکادمیک دیگری با آن مشترک است اینکه در عین حال که آکادمیک‌ترین رشته علمی است، عمومی‌ترین (Popular) و دیرپاترین نقطۀ فکری انسان‌هاست. این وجه می‌تواند در آموزش و پژوهش فلسفی مطلوب و آرمانی مورد توجه قرار گیرد، بدین صورت که در نظام دانشگاهی به مسائل عینی و انضمامی توجه شود و در عرصه عمومی مهمترین و شایع ترین مسائل مورد نیاز و تعاطی مردم را محمل تأملات فلسفی قرار داد. این فرایند می‌تواند به نحوی دیالکتیکی پیش رود. بدین معنا که مطالعات آکادمیک گوشه‌چشمی به مسائل انضمامی داشته باشد تا وجه نظری آنچه در عرصۀ عمومی در جریان است تقویت شود و عرصه عمومی مطالبات فلسفی خود را به دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌ها تحمیل کند. در این دیالکتیک فلسفۀ خوانی معطوف به ”حل مسئله“ است. این رفت و برگشت مشخصۀ تفکر فلسفی را آفتابی می‌کند که فلسفه تنها در حصار دانشگاه نیست، بلکه در متن و ذهن آدمیانی که بیرون دانشگاه ”زندگی“می‌کنند مورد نیاز است. این نحوۀ مشغلۀ فلسفی می‌تواند مشکل ”شغل و کسب و کار فلسفی”را نیز تا حدی رفع و رجوع کند و نیز اتهام ”بی‌خاصیتی“فلسفه را بزداید. نمونه‌هایی از این نلاش اکنون هم در ترجمه آثار عمومی-انضمامی فلسفی در جریان است هم در آموزش فلسفه به کودکان و تفکر انتقادی و تحلیل‌های فلسفی از فیلم. محتوا و صورت این رویکرد به فسفه اهمیت دارد. مضامینی همچون ورزش و طنز و هوش مصنوعی و فرزندآوری، خانواده، ازدواج، مرگ، حریم خصوصی، ملال، سرگرمی، شانس، دودلی، کار، خوش‌بینی، گیاهخواری، حیوانات خانگی، مالکیت، ...موضوعات خوبی برای کشاندن عموم به حریم فلسفه و نیز ابزار توان‌سنجی اهالی فلسفه در بحث است. شکلِ عرضۀ فلسفه باید متناسب با وضع رسانه و فضای مجازی و کم‌مجالی مخاطبان باشد.

#مطالعات_دیالوگ #ضیافت_قهوه #روز_جهانی_فلسفه #طباطبایی #باشگاه_اندیشه

@dialogeschool
@bashgahandishe