.
📝دربارهٔ نشست صدوهشتم حکمت نامتناهی
سوالاتی پیرامون «فضیلت»، «ظرفیت» و «انتخاب»
فضیلت انسانی، ظرفیت وجودی و انتخاب‌های انسان واژه‌هایی نزدیک به هم هستند و چه بسا بجای هم به کار می روند. مثلاً گاهی ظرفیت انسانی را با فضیلت و مرتبه متعالی یکی می‌گیرند. یا نسبت‌هایی را بین آنها درنظر می‌گیرند که پایه و اساس آن معلوم نیست. در اینجا سوالاتی مطرح و گفتگو خواهد شد که ناظر است به نشست‌های سی‌ام (بنیاد فضیلت)، سی و سوم (فضیلت‌های جاری) و سی و چهارم (جریان فضیلت چگونه و کجا می‌رود؟). همچنین مقدمه‌ای است برای بحث آینده با موضوع «حکیمان و خوبان و مصلحان».
۱- تعریف مفاهیم «فضیلت انسانی»، «ظرفیت وجودی» «و انتخاب»های انسان چیست و چه مرزی میان آنهاست؟ آیا می‌توانند به جای هم استفاده شده و بکار روند؟
۲- رابطه این سه با یکدیگر چیست؟ آیا رابطه اینها می‌تواند آزاد باشد؟ مثلاً آیا ممکن است که انسانی با ظرفیت بسیار، بدون فضیلت بوده و انتخاب‌هایی شریرانه بنماید؟
۳- گاهی انسان‌هایی که در تاریخ به عنوان مظهر شقاوت و شرارت محسوب می‌شوند را به عنوان افرادی با ظرفیت فکری و روحی وسیع تعریف می‌کنیم، چگونه چنین چیزی امکان دارد؟
۴- همچنین گاهی انسان‌هایی که از ظرفیت وجودی و معرفتی یا علمی بسیاری برخوردار نیستند را به عنوان مظاهر خوبی و نیکوکاری بشمار می‌آوریم، چطور ممکن است؟
۵- چگونه تاریخ بشر همواره با افزایش ظرفیت همراه است و چگونه امکان فضیلت در طول تاریخ بیشتر می‌شود و آیا این امکان به معنی فضیلت واقعی است؟ چگونه؟
۶- افزایش ظرفیت وجودی و معرفتی و اثر آن در فضیلت، شخصی است یا نوعی؟ آیا این اثر همیشگی است یا غالبی؟ قطعی و اجباری است یا نسبی؟
۷- آیا ذات شرور معنی می‌تواند داشته باشد؟ انتخاب شقاوت چطور؟ تصویر دینی از شیطان بر چه اساسی است؟ (منظور تصور آن است و نه تصدیق)
۸- رسوباتی که بصورت هسته‌های سخت در انسان یا جامعه انسانی یا نوع بشر مستحکم می‌شود، چگونه مانع فضیلت انسان می‌شود؟ انتخاب‌ها یا ظرفیت‌های محدود و یا عدم امکان استفاده صحیح از ظرفیت یا به هر مکانیسم دیگر؟
۹- تصوری که از بعضی از انسان‌های شرور وجود دارد و آنها را با ظرفیت‌های وجودی -و حتی معرفتی- بالا تصویر می‌نمایند، چگونه ممکن است؟ آیا صرفاً انتخاب شر هست یا هسته‌های سخت یا ترکیبی از آنها و یا هر شکل دیگر؟
۱۰- آیا اهمیت ظرفیت در انتخاب فضیلت در انسان‌های متوسط است یا انسان‌های خیلی خوب یا خیلی بد هم چنین هستند؟ در این صورت عدم انتخاب آیا مانع اصلاح و رشد می‌شود؟
۱۱- آیا در انسان‌های خیلی خوب و خیلی بد بجای ظرفیت، «اراده و انتخاب» عامل اصلی خواهد بود؟
۱۲- آیا مصلحان برتر به صورت طبیعی در این جهان دچار تنهایی می‌شوند؟ (شاید به دلیل ظرفیت بالا، معارف برتر و عینی‌تر از جهان و قدرت اراده و انتخاب کامل و ساخته شده)
۱۳- اگر تصوری از انسان‌های بسیار با فضیلت داشته باشیم و یا با درجاتی فراتر از این نشئه-اگرچنین امکانی را فرض بگیریم- آیا آنان دیگر سِیری در این جهان ندارند و تنها به خاطر خدمت به نوع بشری و انجام فضیلت در این جهان زندگی می‌کنند؟
۱۴- اگر جواب مثبت است در این صورت آنچه در ادبیات دینی ذکر می‌شود، چگونه قابل تصور است؟ مثلا وصول حسین‌بن‌علی (ع) به مقام خاصی در اثر شهادت و اسارت خاندان؟ و اگر جواب منفی است چگونه و به چه صورتی؟
۱۵- آیا جهان و عالم عینی می‌تواند برای خوبان و افرادی با فضیلت استثنائی، قواعد و رفتارهای ویژه داشته باشد؟ مثلاً حیوان وحشی به آنان حمله نکند؟
۱۶- آیا کائنات و مصلحان جهان در نجات انسان باید موفق باشند؟ اگر موفق نشدند به چه دلیل است؟ آیا باید در نهایت موفق بشوند؟
پایان
@hekmatenamotanahi
@bashgahandishe
Post #11442
905
Forwarded from حکمت نامتناهی