💢خطر پیروی از مسیر شخصی
خطر پیروی از مسیر شخصی در ابهام آن نهفته است. مردی که مسیر خودش را دنبال میکند، میتواند هر چیزی باشد؛ میتواند مردی باشد که بر روی تقویت جسم خود و پیشرفت در کسبوکارش تمرکز دارد. میتواند همچون راهبی باشد که از تنهایی خود در برابر جهان لذت میبرد. میتواند گیمر باشد، یا مردی خوشبرخورد و اجتماعی که دوست دارد مجرد بماند و با جمع دوستان خود خوش بگذراند.
مردی که تصمیم میگیرد راه خودش را برود و تصمیماتش را خودش بگیرد — از جمله تصمیم برای نداشتن رابطه عاشقانه با زنان — از ناراحتیها و همچنین از فقر جسمی و مالی فاصله میگیرد.
برخی مردان که از پرستش زنان آسیب دیدهاند، خود را رها کرده و به عادات منفی و مخرب روی میآورند؛ مثل تمام روز دراز کشیدن روی مبل و تماشای تلویزیون، بیتوجهی به تغذیه و ورزش، کنار گذاشتن آرزوها و پروژههای شخصی، و در نهایت سقوط در چاه بیپایان افسردگی، بیانگیزگی و عزتنفس پایین.
پاسخ درست این است که تصمیم بگیری خودت را اداره کنی و با انضباط شخصی مسیرت را پیدا کنی — مسیری با قوانین خودت. زمانی که قانع شوی که مرد بودن تو وابسته به تأیید دیگران نیست و نیازی به اجازه یا تصدیق دیگران نداری، آن وقت است که واقعاً توانایی پیدا کردن راه خودت را پیدا میکنی.
در آن زمان از خودت میپرسی: چه نوع مردی میخواهی باشی؟ آیا این مسیر متفاوتی که انتخاب کردهای، مسیری است برای تقویت واقعی تو؟ یا صرفاً بهانهای است برای فرار از مبارزه با ضعفهایت، تنبلی، بیانگیزگی، اعتیادها یا هر رفتار خودتخریبی دیگری که داری؟
وقتی مسیر شخصی را دنبال میکنی، باید هدف آن ایجاد شرایطی باشد که بتوانی واقعاً آن کسی باشی که میخواهی. پشت کردن به ازدواج و روابط عاطفی بلندمدت با زنان، این فرصت را به تو میدهد که منابع و ثمره تلاشت را صرف تقویت بدن و پرورش ذهن خود کنی. همچنین، چون از تأثیرات پرحرارت و مصرفگرایانه دنیای زنان دور خواهی بود، مزایای سادهزیستی را دوباره کشف خواهی کرد، و درک خواهی کرد که زندگی با نیازهای اندک — اما عمیق — چقدر ساده و رضایتبخش است.
برای مرد بودن به چه چیزی نیاز داری؟ آیا باید مسئولیت تشکیل خانواده را بپذیری؟ آیا باید مثل یک حیوان کار کنی تا وام خانهای را بدهی که فقط شبها در آن میخوابی؟ آیا نیاز به تجملاتی داری که زنان برای بخشیدن محبتشان از تو طلب میکنند؟
نه. اگر نخواهی، مجبور نیستی. هیچ الزامی وجود ندارد، حتی با وجود فشارهای اجتماعی.
علاوه بر این، پیروی از مسیر شخصیات، دری به سوی گرانبهاترین گنج این جهان را به رویت باز میکند:
زمان.
باارزشترین چیز نه پول است، نه جایگاه اجتماعی، و نه قدرت. زمان، ذاتِ خودِ زندگیست. و زمانی که مسیر خودت را میروی، این فرصت را داری که لحظه به لحظه تصمیم بگیری آن را صرف چه چیزی کنی.
البته، اغلب نمیدانیم با این زمان چه کنیم. ندانستنِ اینکه با زمان چه کنیم، وقتی در اختیارمان قرار دارد، میتواند ما را به این فکر بیندازد که هیچچیز اهمیتی ندارد — و این خطرناک است.
اما وقتی دیگر هیچ مسیر مشخصی در زندگیمان وجود ندارد، هدف چیست؟
بعضیها از تصمیمگیری خواهند ترسید؛ و برخی دیگر هیچ تصمیمی نخواهند گرفت و دوباره به آغوش امنیتِ ظاهریِ مسیری بازمیگردند که دیگران برایشان ترسیم کردهاند.
زندگیای بدون مسیر شخصی یا با مسیر تحمیلشده، نوعی مرگ تدریجیِ روح است.
پس مسیر چیست؟
اینکه روزی پنج تا آبجو بخوری، سیگار بکشی و دراز کشیده روی مبل نتفلیکس ببینی؟
آیا واقعاً این شکلی میخواهی ادامه عمرت را بگذرانی؟
آیا این همان چیزیست که آن را «مسیر خودت» تعریف میکنی؟
نه رابطه جنسی و نه پورنوگرافی، در بلندمدت شادی به تو نخواهند داد، چون برای پر کردن خلأ نارضایتی، هر بار به مقدار بیشتری نیاز خواهی داشت. خوردن و نوشیدن الکل هم تو را خوشحالتر نخواهند کرد.
پس چه باید کرد؟
تو یک مردی، انسانی با توانایی عظیم. تاریخ نشان داده که بهترین مردان، آنهایی بودند که مسیر شور درونی و علاقههای قلبیشان را دنبال کردند.
اما نترس؛ لزومی ندارد این شور و علاقه خلق چیزی خارقالعاده یا ثروتمند شدن باشد. شور میتواند چیزی ساده باشد — مثلاً پیادهروی در دل طبیعت و لذت بردن از آن.
پس بیا، دست به کار شو! چه چیزی برای از دست دادن داری؟
تصمیم برای دنبال کردن مسیرِ علاقهات، فقط و فقط مربوط به خودت است، و جامعه هیچ حقی برای دخالت ندارد.
لازم نیست این علاقه، درخشان یا خارقالعاده باشد؛ تنها کافیست مال خودت باشد — علاقهای که به زندگیات معنا میدهد.
و اگر روزی تصمیم گرفتی علاقهات تغییر کند؟ عالیست — ادامه بده! چون نیروی تو در آزادیات برای انتخاب است.
و این همان چیزیست که MGTOW دربارهاش صحبت میکند: آزادی.
@barayemardan
Post #47
1.04K