💢 پیشتر، مفهوم ردپیل(red pill) دانشی بود که یا به تمسخر گرفته می‌شد یا به‌کل انکار. سپس اندک‌اندک در میان برخی پذیرفته شد. اما امروز، این مفهوم توسط کسانی که سودای منفعت‌طلبی در سر دارند، تحریف و دست‌کاری شده است.

بیایید از اساس سخن بگوییم. اصطلاحات «قرص آبی» و «قرص قرمز» از فیلم ماتریکس سرچشمه می‌گیرند؛ همان‌جا که به قهرمان داستان دو راه پیشنهاد می‌شود: یا قرص قرمز را برگزیند و به حقیقت تلخ بیدار شود ـ حقیقتی که او را به‌سوی گسستن از سیستم خواهد کشاند؛ یا قرص آبی را ببلعد و در نادانی آرام بماند، هرچند همچنان در چنگال سیستمی بماند که او را چون منبعی برای بهره‌کشی به‌کار می‌گیرد.

این استعاره، ساده و گویاست. آن‌قدر که جای شگفتی است چگونه برخی آن را وارونه جلوه می‌دهند: اگر در راستای خواست سیستم گام برداری، پیرو راه قرص آبی هستی؛ و اگر مسیر رهایی از آن را برگزینی، پیرو قرص قرمز.

اکنون این نکته را باید روشن کرد: جدا شدن از سیستم، نه به معنای سفر به مریخ است و نه پناه بردن به غاری تاریک و بی‌برق. این جدایی، یعنی نه گفتن به ارزش‌های زن‌محور جینوسنتریک(زنمحور)و دل بریدن از فرهنگی که مرد را تنها ابزاری تولیدی و دورریختنی می‌بیند.

برای نمونه، اگر فردی سنت‌گرا باشی و رؤیای بازگشت به گذشته‌ای آرمانی را در سر بپروری، و از این رو از ساختار موجود دفاع کنی، خواهی‌نخواهی در دسته‌ی پیروان قرص آبی قرار می‌گیری.

اما آنانی که قرص قرمز را بلعیده‌اند و می‌خواهند با بهره‌گیری از آگاهی نو یافته‌شان، در دل سیستم دست بالا را پیدا کنند ـ مانند PUA (پیکاپ آرتیست ها) ـ چه جایگاهی دارند؟

پاسخ را باز هم ماتریکس به‌خوبی می‌دهد؛ آن‌جا که شخصیتی پس از خوردن قرص قرمز، از ماشین‌ها می‌خواهد او را به رؤیای خوش ناآگاهی بازگردانند، در ازای منافع شخصی. او نیز دوباره به باتری سیستم بدل می‌شود ـ یعنی به راه قرص آبی بازمی‌گردد.

در جهان داستانی ماتریکس، کسانی هستند که با وجود شناخت حقیقت، به جای مقابله با سیستم، راه سازگاری و سودجویی را در پیش می‌گیرند. در دنیای واقعی نیز چنین است؛ نرهای آلفا،پیکاپ آرتیست ها همگی در چارچوب قواعد زن‌محور بازی می‌کنند و آن را تقویت می‌کنند ـ حتی اگر گهگاه از قرص قرمز بگویند، باز هم پیروان قرص آبی‌اند.

و چه طعنه‌آمیز است که این افراد، در نهایت با فمینیسم که بالاترین نمود جینوسنتریسم است، در مسیر مشترکی گام می‌زنند، هرچند در ظاهر در دو جبهه‌ی متضاد قرار دارند.

پیروی از راه قرص قرمز، شاید با مفاهیمی چون خودسازی یا تمرین جسمی هم‌مسیر شود، اما این‌ها تنها جهت دهنده هستند ،نه بنیان آن.

بنیانِ قرص قرمز، بیداری‌ای است عمیق؛ شناخت اینکه مرد در سیستمی گرفتار است که او را ابزاری مصرفی می‌بیند، و اقدام در مسیری که خلاف انتظار آن سیستم باشد.

امیدوارم این توضیح، شما را در برابر موج رو‌به‌گسترش اطلاعات نادرست در فضای مجازی مصون بدارد

@barayemardan