من از مردان متنفر نیستم، اما...

۱. فرخنده ملک‌زاده | کابل
فرخنده ملک‌زاده، دختر ۲۷ساله‌ای بود که در ۱۹ مارچ ۲۰۱۵ در کابل، پس از آن‌که یک مرد او را به سوزاندن قرآن متهم کرد، به دست گروهی از مردم مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. بررسی‌های هیئت حقیقت‌یاب نشان داد که این اتهام بی‌اساس بوده و هیچ مدرکی برای اثبات آن وجود نداشته است. فرخنده دانش‌آموختهٔ علوم اسلامی بود و به گفتهٔ خانواده‌اش، به مسائل دینی علاقه داشت. مرگ او موجی از اعتراض‌ها را در افغانستان و بیرون از کشور برانگیخت و پروندهٔ قتلش به محکمه رسید.
او قربانی اتهامی شد که حقیقت نداشت؛ اتهامی که بهانه‌ای برای خشونتی هولناک گردید.

۲. رخشانه | ولایت غور
رخشانه، دختر ۱۹ساله‌ای بود که در ۲۵ اکتوبر ۲۰۱۵ در منطقهٔ غلمین ولایت غور سنگسار شد. بر اساس گزارش شبکهٔ تحلیل‌گران افغانستان، پدر رخشانه هنگامی که او تنها ۱۳ سال داشت، وی را به ازدواج مردی درآورد؛ اما رخشانه این ازدواج را نپذیرفت و از خانه فرار کرد. او پس از بازگردانده‌شدن به خانواده، بار دیگر به ازدواج داده شد و دوباره فرار کرد. سرانجام، رخشانه به دست گروهی از مردان گرفتار شد و با سنگسار جان باخت.
او تنها می‌خواست دربارهٔ زندگی خودش تصمیم بگیرد؛ اما فرصت انتخاب از او گرفته شد و زندگی‌اش به شکلی دردناک پایان یافت.

۳. سمیه | ولایت بادغیس
سمیه، دختر نه‌ساله‌ای از ولایت بادغیس بود که در جولای ۲۰۱۸ خبر کشته‌شدنش در رسانه‌ها منتشر شد. بر اساس گزارش روزنامهٔ گاردین، خانوادهٔ سمیه او را هنگامی که تنها هفت سال داشت، برای تسویهٔ یک بدهی به ازدواج مردی ۳۵ساله داده بودند. مقام‌های محلی گزارش دادند که سمیه کشته شده و مرد متهم پس از رویداد فرار کرده است. پدر او نیز به اتهام مجبورکردن دخترش به ازدواج بازداشت شد.
دختری که باید در مکتب می‌بود، فرصت کودکی و زندگی را از دست داد. او تنها نه سال داشت؛ سنی که باید با درس، بازی و رؤیاهای کودکانه سپری می‌شد، نه با ازدواج اجباری و مرگ.

۴. زهرا | ولایت غور
زهرا، دختر ۱۴ساله‌ای از ولایت غور بود که هنگام مرگ چهار ماه باردار بود. بر اساس گزارش شبکهٔ تحلیل‌گران افغانستان، در ۱۲ جولای ۲۰۱۶، پس از آن‌که زهرا از کار در مزرعهٔ کوکنار خودداری کرد، از سوی اعضای خانوادهٔ شوهرش شکنجه شد، با چاقو زخمی گردید و به آتش کشیده شد. شدت سوختگی‌های بدن او بسیار زیاد بود و به گزارش این منبع، حدود ۹۰ درصد بدنش دچار سوختگی شده بود. پس از تلاش برای فراهم‌کردن درمان مناسب، او به شفاخانهٔ استقلال در کابل انتقال یافت؛ اما در ۱۷ جولای ۲۰۱۶ جان باخت.
مرگ زهرا تنها مرگ یک دختر نوجوان نبود؛ پرونده‌ای بود که خشونت خانوادگی و بی‌پناهی دختران را در برابر چشم همگان قرار داد. او ۱۴ سال داشت؛ سنی که باید در آن برای آینده‌اش آماده می‌شد، نه این‌که قربانی چنین خشونتی گردد.

۵. سایره | ولایت کنر
سایره، دختر هشت‌ساله و شاگرد صنف سوم مکتب بود که در جون ۲۰۲۶ در ولسوالی نرنگ ولایت کنر کشته‌شدنش گزارش شد. سایره برای رخصتی به خانهٔ کاکایش رفته بود. پس از ناپدیدشدن او، چند روز بعد باشندگان محل جسدش را پیدا کردند.
سایره تنها هشت سال داشت؛ کودکی که باید با کتاب و بازی بزرگ می‌شد، اما زندگی‌اش در رویدادی تلخ پایان یافت.

من از مردان متنفر نیستم؛ اما از ذهنی بیزارم که جنایت را ناموس می‌خواند، خشونت را غیرت می‌نامد و مرگ یک دختر را با چند جملهٔ بی‌ارزش توجیه می‌کند. تا وقتی برای قربانی هزار پرسش داریم و برای قاتل هزار بهانه، مشکل فقط در دست‌هایی نیست که جان می‌گیرند؛ بلکه در وجدان‌هایی نیز هست که برای توجیه این جنایت‌ها بیدار می‌مانند، اما هنگام محکوم‌کردن‌شان خاموش‌اند.

#بـانـو_امـیـری