🎯 رؤیای آغوش: چطور همهگیری ما را از لمس همدیگر محروم کرد؟
— لامسه زبان ظریفی است که نقشی حیاتی در پیوند زدن ما به دنیا دارد
📍وقتی بزرگ میشویم، یکی از اساسیترین چیزهایی که از دست میدهیم، لمسشدن است. نوزادان ساعتهای زیادی از شبانهروز را در بغل مادر یا نزدیکانشان سپری میکنند. بچهها مرتباً به آغوش کشیده و بوسیده میشوند. اما هر چه بزرگتر میشویم، تجربههای لمسی ما کمتر و سریعتر میشود. دستدادنهای رسمی، یا برخورد ناخواسته با غریبهای در پیادهرو. اما همهگیری و فاصلهگذاری اجتماعی نوعی قحطیِ بیسابقۀ لمس به وجود آورد که باعث شد بغلکردن عزیزانمان یا بوسیدن پدر و مادرمان به رؤیا تبدیل شود. چرا به لمس نیاز داریم؟
🔖 ۲۶۱۵ کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۱۷ دقيقه
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
http://tarjomaan.com/neveshtar/9986/
🔻خرید اشتراک چهار شمارۀ فصلنامۀ ترجمان
🔗 @tarjomaanweb
Post #1035
474
Forwarded from ترجمان علوم انسانى
