وایب این کانال منو یاد سکانسی از یه فیلم فانتزی و رویاگونه می‌ندازه؛ جایی که شخصیت اصلی توی یه دنیای بین خواب و بیداری قدم می‌زنه، جایی که آسمون بنفشه، ستاره‌ها نزدیک‌تر از همیشه به نظر می‌رسن و زمان انگار معنای خودش رو از دست داده.
همه‌چیز یه جور زیبایی غیرواقعی داره؛ انگار اگه چشم‌هات رو ببندی، ممکنه با باز کردنشون وارد یه دنیای دیگه بشی.
شخصیت اصلی آروم راه می‌ره، به چیزهایی نگاه می‌کنه که شاید توی دنیای واقعی وجود نداشته باشن و لبخند محوی روی لب‌هاشه؛ لبخند کسی که بالاخره جایی رو پیدا کرده که مجبور نیست خودش رو برای هیچ‌کس توضیح بده.
از اون سکانس‌هایی که وقتی تموم می‌شن، آدم چند ثانیه به صفحه خیره می‌مونه و دلش نمی‌خواد به دنیای واقعی برگرده.
شاید بعضی رویاها برای این نیستن که یه روز به حقیقت تبدیل بشن؛ بعضی‌هاشون فقط میان تا بهمون یادآوری کنن هنوز چیزهایی هستن که می‌تونیم با تمام وجودمون دوستشون داشته باشیم.

برای: https://t.me/dra_dream