وایب این کانال منو یاد سکانسی از یه فیلم مستقل می‌ندازه که شخصیت اصلی بین روزهای تکراری زندگی، دنبال یه چیزی می‌گرده که حتی خودش هم نمی‌دونه چیه.
صبح‌هایی که با نور آفتاب از خواب بیدار می‌شه، عصرهایی که بی‌هدف توی خیابون قدم می‌زنه و شب‌هایی که قبل از خواب، تمام لحظه‌های روز رو توی ذهنش مرور می‌کنه.
نه زندگی بدی داره، نه اتفاق غم‌انگیزی افتاده؛ فقط گاهی وسط تمام این روزهای معمولی، یه حس عجیبی سراغش میاد، انگار یه چیزی رو گم کرده که هیچ‌وقت نمی‌دونسته مالکش بوده.
از اون سکانس‌هایی که با یه موسیقی آروم و چند تصویر ساده، کاری می‌کنن دلت برای لحظه‌هایی تنگ بشه که حتی وقتی توشون بودی، نمی‌دونستی یه روز قراره دلتنگشون بشی.
شاید زندگی همین باشه؛ پیدا کردن تکه‌هایی از خودمون بین روزهایی که بی‌صدا می‌گذرن و تازه وقتی تموم می‌شن، می‌فهمیم چقدر برامون مهم بودن.

برای: https://t.me/Foundbetweendays