یه نکته‌ای رو لازم دونستم به کنکوری‌ها بگم تا در انتخاب رشته‌شون دقت کنند.
اگر به مهاجرت به‌طور جدی فکر می‌کنید، این متن رو با دقت بخونید.
شما در دانشگاه‌های ایران با دو مرحله اسارت سروکار خواهید داشت. مرحلهٔ اول برای هر دو وزارت علوم و بهداشت و مرحلهٔ دوم مختص وزارت بهداشت هست.
اولین مورد، تعهد به خدمت هست.
این تعهد بسته به منطقهٔ پذیرشتون متفاوته؛ اگر منطقهٔ یک باشید، برابر با مدت تحصیل و اگر منطقهٔ دو و سه باشید، دو برابر مدت تحصیل. به‌عنوان مثال، برای کارشناسی ۸ سال و برای پزشکی (۵.۵ سال از ۷ سال رو حساب می‌کنن)، ۱۱ سال تعهد به خدمت خواهید داشت.
چرا تعهد به خدمت؟ چون دانشگاه می‌گه اومدی پیش ما (مثلاً) رایگان درس خوندی، پس باید تعهد بدی که تو ایران کار کنی. خب، حالا چیکار می‌شه کرد؟ اگر می‌خوای تعهد به خدمت نداشته باشی، باید هزینهٔ تحصیلت رو خودت پرداخت کنی؛ یعنی شهریه‌پرداز، پردیس، شبانه و امثالهم.
اما اگر روزانه تحصیل کنی، بعد از فارغ‌التحصیلی تا ۸ سال (کارشناسی) خبری از مدرکت نخواهد بود. نمی‌شه خرید؟ چرا، می‌شه؛ اما طبق قانون فعلی باید حداقل نصفش رو بری کار کنی (۴ سال) و ۴ سالش رو بخری. هزینه‌ش چقدره؟ همین الان، به‌ازای هر سال تعهد، حداقل ۴ برابر هزینهٔ هر ترم تحصیل شهریه‌پردازها رو باید بدی تا مدرکت رو آزاد کنی.
ماجرای نامهٔ عدم نیاز و آزادسازی مدرک چیه؟ این برای رشته‌هایی هست که بازار کاری ندارن (وزارت بهداشتیا دور اینو خط بکشن). می‌ری وزارت کار و اگر طی مدت مشخصی برات کار پیدا نشد، مدرکت رو آزاد می‌کنی.
اما این تازه یه بخش داستان بود؛ بخش دوم جایی شروع می‌شه که رشته‌ات تجربی باشه و بخوای در دانشگاه‌های علوم پزشکی درس بخونی. پدیدهٔ جالبی وجود داره به نام طرح اجباری که حتماً باید دو سال کار کنی (صرفاً در مراکز دولتی که خودشون می‌فرستنت، مطابق با سهمیهٔ پذیرش کنکور) تا بتونی مدرکت رو آزاد کنی.
دقت کن، اگر کارشناسی روزانه بخونی، در وزارت بهداشت ۲ سال طرح اجباری خواهی داشت و ۸ سال تعهد به خدمت. اگر طرح رو بگذرونی، از سال‌های تعهد به خدمتت کم می‌شه. نمی‌شه خریدش؟ نه، هیچ راهی نداره.
نمی‌شه وثیقه گذاشت؟ طبق قانون فعلی، فقط اگه پزشکی و دندون و دارو خونده باشی، می‌تونی وثیقه بذاری. وثیقه‌ش هم همین الان، در سال ۱۴۰۵، نزدیک دو میلیارد و نیم هست که اگه بری و برنگردی، وزارت قورتش می‌ده. دقت کن، طرح اجباری رو چه روزانه باشی، چه شهریه‌پرداز و حتی اگه در دانشگاه آزاد هم باشی، باید بگذرونی.
دخترا هم دارنش؟ بله، عملاً دارید خودتون رو مثل پسرا سرباز می‌کنید؛ یعنی اگه دو سال کار نکنید، مدرکتون رو نمی‌دن و نمی‌تونید اپلای کنید. برای پسرا چطور؟ پسرا اگر ۲۱ ماه برن سربازی، می‌تونن از طرح معاف بشن؛ اما اگر سربازیشون کمتر باشه، مثلاً ۱۸ ماه، باید ۶ ماه برن طرح.
در نتیجه، کمترین دردسر رو عزیزانی خواهند داشت که در دانشگاه‌های وزارت علوم شهریه پرداخت می‌کنن یا در دانشگاه‌های آزادِ غیرعلوم‌پزشکی درس می‌خونن. و بیشترین اسارت هم در انتظار عزیزان روزانهٔ وزارت بهداشت خواهد بود.
دوستان خوبم، اگر قصد مهاجرت ندارید، بی‌خودی به دانشگاه‌ها شهریه ندید. اما اگر به‌طور جدی قصدش رو دارید، حواستون باشه که برای خودتون دردسر درست نکنید. این متن رو نوشتم چون ۹۰ درصد دانشجوهایی که می‌بینم، از همهٔ اینا بی‌خبرن و با خوشحالی برگه‌های تعهدشون رو امضا کردن.
امیدوارم همگی موفق باشید.
Post #27356
3.09K
این هم تجربه‌ی یکی از دوستان بنده در رابطه با آزاد کردن مدرک، که در رشته‌ی وزارت بهداشت تحصیل کردن (علوم آزمایشگاهی) و قصد مهاجرت دارن. به نکات مهم و حیاتی‌ای اشاره کردن؛ حتماً مطالعه کنید.
- ❤ 123