Περὶ Χρόνων καὶ Πτώσεων:

ΧΡΟΝΟΙ

Ενεστώς: Ωνομάσθη ούτω ἀπὸ τοῦ ἐνεστηκέναι καὶ παρείναι. (λύω)

Παρατατικός: Τὸ ἔργον μετὰ παρατάσεως πέπρακται... παράτασιν εἶχε πολλὴν καὶ οὐ τετελεσμένην. (έλυον)

Μέλλων: Ὁ μετὰ τὸν ἐνεστῶτα ἐρχόμενος· τὸ πρᾶγμα μέλλει γενέσθαι. (λύσω)

Αόριστος: Αόριστος προσηγορεύθη ἀπὸ τοῦ μὴ ὁρίζειν πότε τετελεσμένην ἔσχε τὴν πράξιν. (ἔλυσα)

Παρακείμενος: Δηλοῖ τὸ παρα-κεῖσθαι· τὸ μὴ πρὸ πολλοῦ χρόνου πεπράχθαι τὴν πρᾶξιν. (λέλυκα-έχω λύσει)

Ὑπερσυντέλικος: Λέγεται οὕτω ἐκ τοῦ πρὸ πολλοῦ συντελεσθείσης τῆς πράξεως· συντελικός γὰρ ὁ πεπληρωμένος. (έλελύκειν- εἶχα λύσει)

ΠΤΩΣΕΙΣ

Ονομαστική: Ή κατάλληλος πτώσις διὰ νὰ ἀποδώσῃ τὸ ὄνομα τινός. (Ονομάζε ται καὶ "εὐθεῖα" ή "ορθή".)

Γενική: Πτώσις ἡ ὁποῖα δηλώνει την κατηγορίαν τοῦ εἶδους. Απεκλήθη ἐπίσης "κτητική" ή "πατρική" πτώσις. (Αλέξανδρος Φιλίππου)

Δοτική: Ἐκφράζει ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν τοῦ "δίδειν", "δίδωμι τινί τι"

Αιτιατική: Ἐκφράζει τὸ "αἰτιατόν", δηλοῖ τὸ πρόσωπον ἢ πράγμα εἰς τὸ ὁποῖον μεταβαίνει ἀμέσως ἡ ὑπὸ τοῦ ρήματος δηλουμένη ενέργεια. (αἰτιατόν – τὸ ἀποτέλεσμα, κατ' ἀντίθεσιν πρὸς τὸ "αίτιον").

Κλητική: Η πτώσις διὰ τῆς ὁποίας καλεῖ ἡ προσαγορεύει τις τινά. (κάποιος κάποιον)

Ὑπῆρχαν τρεῖς ἀκόμη πτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξέλιπον:

Αφαιρετική: Πρὸς δήλωσιν αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὁποίου ἀφαιρεῖται, λαμβάνεται κάτι. Συνεχωνεύθη μὲ τὴν Γενικήν.

Τοπική: Πρὸς δήλωσιν τῆς ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ στάσεως. Συνεχωνεύθη μὲ τὴν Δοτικήν. (Δοτική τοπική).

Ὀργανική: Πρὸς δήλωσιν τοῦ ὀργάνου καὶ τῆς συνοδείας. Συνεχωνεύθη μὲ τὴν Δοτικήν. (Δοτική ὀργανική)