Παρακείμενος, ὅστις δηλοῖ ὅτι τὸ διὰ τοῦ ῥήματος σημαινόμενον ἔχει γίνῃ, ἀλλὰ τὸ ἐξ αὐτοῦ ἀποτέλεσμα διαρκεῖ ἀκόμη, ὡς ἔχω γράψῃ ἓν βιβλίον, ἔχω κτίσῃ οἰκίαν. Κλίνεται δὲ οὕτως*, ἔχω λύσῃ, ἔχεις λύσῃ, ἔχει λύσῃ, ἔχομεν λύσῃ, ἔχετε λύσῃ, ἔχουσι λύσῃ.

Ὑπερσυντέλικος, ὅστις δηλοῖ ὅτι τὸ διὰ τοῦ ῥήματος σημαινόμενον εἶχε γίνῃ καὶ διήρκει καθ' ὃν χρόνον ἐγίνετο ἢ ἔγινεν ἄλλο τι, ὡς πρὶν οὺ ἔλθῃς, εἶχον γράψῃ τὴν ἐπιστολήν· εἶχον στείλῃ τὴν ἐπιστολήν, ὅτε σὺ ἦλθες. Κλίνεται δὲ οὕτως, εἶχον λύσῃ, εἶχες λύσῃ, εἶχε λύσῃ, εἴχομεν λύσῃ, εἴχετε λύσῃ, εἶχον λύση.

*ἐν τῇ καθαρευούσῃ