Τρισύνθετα ἢ πολυσύνθετα

Τρισύνθετα ἢ πολυσύνθετα λέγονται αἱ λέξεις αἵτινες προκύπτουσιν ἀπὸ τὴν συνένωσιν τριῶν ἢ περισσότερων ἁπλῶν λέξεων ὑπὸ ἕνα τόνον:

παρὰ + κλαίω + θύρα > παρα - κλαυσίθυρον (стенания у закрытой двери, серенада)

μακρὸς + καμπύλος + αὐχὴν > μακροκαμπυλαύχην (с длинной, изогнутой шеей)

σὺν + κατὰ + ναυ + μαχέω > συγκαταναυμαχέω (помогать победить в морской битве)

Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἔχει ἐλάχιστα πολυσύνθετα καὶ αὐτὰ εἶνε εὔχρηστα εἰς τοὺς Κωμικούς:

κυμινοπριστοκαρδαμογλύφος (мега жмот)

βατραχομυομαχία (война мышей и лягушек

στρεφοδικοπανουργία (кривосудие и судебное крючкотворство)

Ὁ Ἀριστοφάνης προπάντων ἐχρησιμοποίησε πολὺ τὴν δυνατότητα αὐτὴ τῆς γλώσσης καὶ ἐδημιούργησε, ἀστεϊσμοὺ ἕνεκα, σύνθετη λέξιν ἥτις ἀποτελεῖται ἐκ 78 συλλαβῶν.