TGViewer
Channel Public Channel
انجمن انسان شناسي ايران

انجمن انسان شناسي ايران

@asiorg

asi.org.ir
asi.org.ir@gmail.com
88333778-61117871
Subscribers
1.3K
Photos
915
Videos
9
Links
450
Recent Posts 20 shown
Post #1764 206
💢سلسله نشست‌های علوم اجتماعی در زمانه بحران

اتحادیه انجمن‌های علوم اجتماعی ایران با همکاری انجمن انسان‌شناسی ایران برگزار می‌کند.

🔷 پنجمین نشست: تعویق و تعلیق زندگی در ایران امروز؛ روایت انسان‌شناختی تاب‌آوری، گسست و بازسازی اجتماعی

🔹 مهرداد عربستانی
دانشگاه تهران
▫️ سوژه ایرانی، سوژه چندپاره

🔹 لیلا اردبیلی
مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
▫️ وقتی آینده به تعویق می‌افتد

🔹 جبار رحمانی
مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
▫️ درماندگی آموخته‌شده جمعی


🗓 زمان: دوشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۵، ساعت ۱۵ تا ۱۷

📍 مکان: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

📡 پخش همزمان:
https://skyroom.online/ch/ahangeatiye/socialsciences


@uissa1400
#اتحادیه_انجمن‌های_علوم_اجتماعی_ایران

#انجمن‌انسان‌شناسی‌ایران
@asiorg
Post #1762 233
✅ *نشست تخصصی «اقتصاد هنر؛ صنایع دستی، طراحی و برندهای بومی با محوریت ایران و آفریقا» برگزار می‌شود*

(اولین نشست از سلسله نشست‌های تخصصی میز مطالعات حکمرانی هنر)


📆 *سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵/ از ساعت ۱۰ تا ۱۲*


با حضور:


🧕طیبه عزت‌اللهی‌نژاد (عضو هیئت‌علمی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات)


🤵‍♂️امیربهرام عرب احمدی (عضو هیئت‌علمی دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران)


🤵‍♂️حسن اسکندری (کارشناس رسانه و آفریقا)


📍خیابان ولیعصر (عج)، نرسیده به میدان ولیعصر، خیابان دمشق، شماره ۹


🖇پخش آنلاین:

https://www.skyroom.online/ch/ricac/art
Post #1761 322
مجله سیاست‌نامه با همکاری انجمن انسانشناسی ایران و سرای علوم انسانی برگزار می‌کند:

📚 باید و نبایدهای پساجنگ

♦️نشستی همراه با رونمایی از مجموعه دوازده ‌جلدی «تجربه‌های جهانی بازسازی پساجنگ»؛ با حضور لیلا اردبیلی و جبار رحمانی.

📅 دوشنبه ۱۳ مهر | ساعت ۱۷
📍 تهران، خیابان ولیعصر، بین بهشتی و مطهری، کوچه شجاعی، پلاک ۲۵، ساختمان سرای علوم انسانی ایرانیان

حضور برای علاقه‌مندان آزاد است.

🦉

https://t.me/asiorg

@goftmaann
Post #1760 272
منبع‌شناسی محمد میرشکرایی (1405 ـ 1321)


1 ـ کتاب


انسان و آب در ایران: پژوهش مردم‌شناختی
موسسه گنجینه ملی آب ایران‌‏، ۱۳۸۰

زن‌ و ف‍ره‍ن‍گ‌: م‍ق‍الات‍ی‌ در ب‍زرگ‍داش‍ت‌ ی‍ک‍ص‍دم‍ی‍ن‌ س‍ال‌ ت‍ول‍د ب‍ان‍و م‍ارگ‍ارت‌ م‍ی‍د
س‍ازم‍ان‌ م‍ی‍راث‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی؛ ن‍ش‍ر ن‍ی‌، ۱۳۸۲
در همکاری با ع‍ل‍ی‍رض‍ا ح‍س‍ن‌زاده‌

طرح‌ پ‍ژوه‍ش‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اس‍ی‌ م‍اس‍ول‍ه‌: زب‍ان‌ م‍ردم‌ م‍اس‍ول‍ه‌
سازمان میراث فرهنگی، ۱۳۸۳
در همکاری با ع‍ب‍دال‍رح‍ی‍م‌ ب‍ه‍روزی‍ان‌

م‍ه‍ر و داغ‌ ب‍ر خ‍رم‍ن‌ و دام‌ پ‍ژوه‍ش‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اخ‍ت‍ی‌
س‍ازم‍ان‌ م‍ی‍راث‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۷۸
طرح‌ه‍ا از م‍ری‍م‌ ش‍ک‍ی‍ب‌

گ‍رف‍ت‍گ‍ی‌ خ‍ورش‍ی‍د و م‍اه‌ در ف‍ره‍ن‍گ‌ م‍ردم‌ ای‍ران
س‍ازم‍ان‌ م‍ی‍راث‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۷۸
در همکاری با ص‍دی‍ق‍ه‌ ف‍ات‍ح‌، م‍ه‍رال‍زم‍ان‌ ن‍وب‍ان‌؛ طرح‌ ن‍ش‍ان‍ه‌ه‍ا و ن‍ق‍ش‍ه‌ه‍ا م‍ری‍م‌ ش‍ک‍ی‍ب‌

چ‍ای‌ در ای‍ران‌، پ‍ژوه‍ش‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اخ‍ت‍ی
س‍ازم‍ان‌ م‍ی‍راث‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌؛ ن‍ش‍ر گ‍ل‍ی‍ک‍ان‌، ۱۳۷۸
در همکاری با علی زیباکناری

تعزیه و آیین‌های عاشورایی: مجموعه هفت مقاله مردم‌شناختی
نمایش (انجمن نمایش)‏، ۱۳۸۸

مردم‌شناسی و موزه‌ها: مجموعه دوازده مقاله
علم، ۱۳۹۰

نوروز سال جشن کهن: پژوهش‌های ایرانی مقالات و یادداشت‌ها
شرکت نشر نقد افکار، ‏ ۱۳۹۵

دانشنامه‌ی مصور آیین‌های ایرانی ‏
افکار جدید، ۱۳۹۹
به کوشش علیرضا حسن‌زاده

اسطوره در فرهنگ مردم
افکار جدید، ‏۱۴۰۰

تفرش: اسطوره و مردم‌شناسی
پیشین‌پژوه؛ آزنا، ۱۴۰۲

فرهنگ نمایش‌های عامیانه ایران
پیشین‌پژوه: آزنا، ‏ ۱۴۰۲

تفرش: فرهنگ و مردم‌شناسی
دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ‏ ۱۴۰۳

نوروز آیین شادمانی
پیشین پژوه؛ آزنا، ۱۴۰۴

دفتری برای غزال
ایران‌نگار، ۱۴۰۴


2 ـ مقاله

شاهنامه‌خوانی از دید مردم‌شناسی (نظری به تاریخچه شاهنامه‌خوانی)
هنر و مردم، ش 165 و 166، 1355
 
سلمانی و نقش آن در روستای ولیان
فرهنگ‌شناسی و فرهنگ عامه مردم، ش 3، 1356
 
نکاتی پیرامون قالی‌بافی در «سغدر»
هنر و مردم، ش 184 و 185، 1356
 
پایگاه اجتماعی نمایش‌های عامیانه در مازندران و گیلان
هنر و مردم، ش 193، 1358
 
موزه زمین‌شناسی
موزه‌ها، ش 3 و 4، 1360
 
شیء مردم شناسی
موزه‌ها، ش 13 و 14، 1372
 
ول‌ خ‍رم‍ن‌ک‍وب‌ ک‍ه‍ن‌ آذرب‍ای‍ج‍ان‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۱۵، ۱۳۷۴
 
ت‍ف‍رش‌ و م‍س‍ال‍ه‌ ت‍وس‍ع‍ه‌
راه‌ دان‍ش‌، ش‌ ۱، ۲، ۱۳۷۴
 
ت‍ک‍ای‍ای‌ ت‍ف‍رش‌
راه‌ دان‍ش‌، ش‌ ۳، ۴، ۱۳۷۴
 
ت‍ف‍رش‌ ک‍ان‍ون‌ اف‍زارم‍ن‍دان‌ و ص‍ن‍ع‍ت‌گ‍ران‌
راه‌ دان‍ش‌، ش‌ ۷، ۸، ۱۳۷۵
 
م‍ه‍ر و آب‌ و آی‍ی‍ن‌ ب‍ن‌م‍ای‍ه‌ه‍ای‌ پ‍ی‍دای‍ش‌ ت‍ف‍رش‌
راه‌ دان‍ش‌، ش‌ ۷، ۸، ۱۳۷۵
 
م‍ه‍ر خ‍رم‍ن‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۱۸، ۱۹، ۱۳۷۶
 
دن‍گ‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۲۰، ۱۳۷۷
 
ن‍وروز خ‍وان‍ی‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، س‍ال‌ ۱، ش‌ ۵، ۱۳۷۷
 
م‍وزه‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اس‍ی‌ ال‍گ‍وی‌ ب‍ه‍ره‌گ‍ی‍ری‌ ت‍وس‍ع‍ه‌ای‌ در م‍وزه‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۲۲، ۱۳۷۸
 
م‍ح‍رم‌ و ن‍ش‍ان‍ه‌ه‍ای‌ ن‍م‍ادی‍ن‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۷، ۱۳۷۸
 
دی‍دار ه‍وم‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۲۵، ۲۶، ۱۳۷۹
 
م‍وزه‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اس‍ی‌ ت‍ه‍ران‌ ـ (دوره‌ ق‍اج‍ار ـ طرح‌ پ‍ژوه‍ش‍ی‌)
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۲۶، ۱۳۷۹
 
گ‍ف‍ت‍ن‍ی‌ه‍ای‌ ن‍وروز
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۲۹، ۳۰، ۱۳۷۹
 
نوروز و طالبان در مزار شریف
کتاب ماه هنر، ش 29 و 30، 1379
 
زم‍ان‌ م‍ق‍دس‌ آغ‍ازی‍ن‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۲۹، ۳۰، ۱۳۷۹
 
ع‍ل‍ی‌ در ف‍ره‍ن‍گ‌ م‍ردم‌ ای‍ران‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۳۱، ۳۲، ۱۳۸۰
 
م‍راس‍م‌ آی‍ی‍ن‍ی‌ و ب‍ازاره‍ای‌ م‍وس‍م‍ی‌
 ن‍م‍ای‍ه‌ پ‍ژوه‍ش‌، ش‌ ۱۹، ۱۳۸۰
 
ج‍ع‍ف‍رخ‍ان‌ از ف‍رن‍گ‌ آم‍ده‌ در م‍وزه‌ م‍ردم‌ ش‍ن‍اس‍ی‌ ای‍ران‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۲۹، ۱۳۸۰
 
بازار و مراسم آیینی
کتاب ماه هنر، ش 53 و 54، 1381
 
خ‍ض‍ر در ب‍اوره‍ای‌ ع‍ام‍ه‌
ک‍ت‍اب‌ م‍اه‌ ه‍ن‍ر، ش‌ ۵۵، ۵۶، ۱۳۸۲
 
فرهنگ و آب
کتاب ماه هنر، ش 57 و 58، 1382
 
م‍وزه‌ ف‍ض‍ای‌ ب‍از در ای‍ران‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۳۵، ۱۳۸۲
 
م‍وزه‌، م‍ی‍راث‌ ن‍اپ‍ای‍دار و ج‍ه‍ان‍ی‌ش‍دن‌
م‍وزه‌ه‍ا، ش‌ ۳۴، ۱۳۸۲
 
محرم و نشانه‌های نمادین
کتاب ماه هنر، ش ۷۵، ۷۶، ۱۳۸۳
 
شیرویه و هزار و یک شب
کتاب ماه هنر، ش ۸۱ - ۸۲، ۱۳۸۴
 
فرهنگ و میراث طبیعی
کتاب ماه هنر، ش ۸۳، ۸۴، ۱۳۸۴
 
زمینه‌های فرهنگی-تاریخی آیین‌های عاشورایی در جهان ایرانی
 کتاب ماه هنر، ش 89 و 90،  1384
 
گلِ سرخ و فناورى تولید گلاب
علوم اجتماعی علامه، ش 34 و 35، 1385
 
چهره‌های مردمی از هنر عامیانه‌ی تفرش
کتاب ماه هنر، ش 91 و 92،  1385
 
قصه‌های مکتوب، ادبیات شفاهی به دفتر آمده
پل فیروزه، ش ۱۸، ۱۳۸۸

نوروز در فرهنگ ایران
رشد آموزش علوم اجتماعی، ش ۴۲، ۱۳۸۸

طبیعت و میراث معنوی
پل فیروزه، ش ۱۸، ۱۳۸۸

[منبع‌شناسی انسان‌شناختی]
Post #1757 631
📢 گروه علوم اعصاب علامه حلی تهران برگزار می‌کند:

🧠 نخستین سمپوزیوم زبان‌شناسی فرهنگی زبان‌های ایرانی

🖋 از فرهنگ تا شناخت؛ کاوشی در زبان‌های ایرانی برای کشف پیوندهای پنهان میان زبان، فرهنگ و ذهن.

🗓 زمان برگزاری: ۹ مهر ماه ۱۴۰۵

💻 شیوه برگزاری: آنلاین

💰 هزینه ثبت‌نام: رایگان

📝 مهلت ثبت‌نام: تا ۸ مهر ماه ۱۴۰۵

📋 ثبت‌نام:
علاقه‌مندان می‌توانند از طریق فرم ثبت‌نام نسبت به شرکت در سمپوزیوم اقدام کنند.

📍برای دریافت اخبار، اطلاعیه‌ها، برنامه‌ها، معرفی سخنرانان و لینک اسکای‌روم، این کانال را دنبال کنید.

#ILCLS2026

@HelliNeuro
@HelliResearch
@HelliSchool
Post #1755 451
مردم‌نگار و خودشیفته؛ تمایزی میان دو مفهوم

از جالب‌ترین مباحث در انسان‌شناسی، که همزمان هم بحثی معرفت‌شناختی است و هم روش‌شناختی، بازتابندگی (reflexivity) است. خاصه اینکه گاه تمام یک متن مردم‌نگارانه reflexive می‌شود. با این حال، گاهی همچون هر مشکل فکری دیگری مرز میان مفاهیم گم می‌شود. پل اتکینسون (2021: 80 ـ 78) در تدقیق reflexivity بحث جالبی دارد که گزیده‌ای از آن را اینجا می‌گذارم. بنیاد این بحث بر تمایز میان reflexivity و reflection استوار است و بر این مبنا از دو نوع بازتابندگی صحبت می‌کند: بازتابندگی معرفتی (epistemic) و بازتابندگی خودشیفته‌وار (narcissistic).
در متن ترجمه از واژگان انگلیسی این دو استفاده کردم تا تمایز میان‌شان بهتر دیده شود.

باید در نظر داشت که reflexivity ویژگی‌ای فراگیر در پژوهش اجتماعی است، حال آنکه critical reflection فعالیتی است که پژوهشگر انجام می‌دهد. reflexivity فقط به توانایی اندیشیدن درباره‌ی کنش‌هایمان مربوط نمی‌شود ـ که آن را reflection می‌نامیم ـ بلکه به بررسی بنیان‌های چارچوب‌های فکری مربوط است. reflexivity بیانگر آگاهی پژوهشگر از پیوند ضروریش با موقعیت پژوهش و، در نتیجه، تأثیرش بر آن است. reflexivity پژوهش از این واقعیت ناشی می‌شود که هر تلاشی برای توصیف، طبقه‌بندی یا به هر شکل دیگری اندازه‌گیری پدیده‌ها، بر خود آن پدیده‌ها تأثیرگذار است. هیچ نقطه‌ای بیرون از نظام پژوهشگر، موضوع پژوهش و پدیده‌ها وجود ندارد که بتوان از آن، بدون درجه‌ای از تأثیرپذیری، این نظام را مورد مشاهده قرار داد.
پیامد کلی این امر آن است که می‌توان کنشگران reflective را تشویق کرد تا مفروضات ضمنی خود را به موضوعاتی برای وارسی حرفه‌ای تبدیل کنند و، به‌طور کلی، دانش ضمنی خود را آشکار سازند. این یعنی فراتر رفتن از صرف reflection خودشیفته‌وار و خودتحسین‌گر.
پاسخ‌هایی که صرفاً بر اساس خودآگاهی شخصی پژوهشگر صورت‌بندی می‌شوند نیز راه به جایی نمی‌برند. این همان چیزی است که گاهی reflexivity خودشیفته‌وار نامیده شده است. reflexivity مستلزم میزانی reflection است، اما این دو یکسان نیستند. Reflective اصطلاحی مرتبط اما متمایز است که به نوعی از اندیشیدن درباره‌ی خودمان نیز اشاره دارد، یعنی نشان دادن خودمان به خودمان، اما بدون آنکه مستلزم آگاهی صریح از پیامدهای این نمایش باشد.
بسیاری از کاربردهای رایج کنونی reflexivity در پژوهش کیفی و مردم‌نگاری دقیقاً از همین نوع‌اند. این کاربردها به انواع reflexivity معرفت‌شناختی که پیشتر ترسیم کرده‌ایم توجه کافی ندارند و صرفاً گزارش می‌کنند که پژوهشگران خودآگاه یا خودانتقادگر بوده‌اند. در حالی که مسأله‌ی اصلی در reflexivity این نیست.
معمول است که نویسندگانی ادعا کنند مردم‌نگاری reflexive را به‌عنوان نوعی فضیلت روش‌شناختی و مایه‌ی خودتحسینی انجام داده‌اند؛ در چنین مواردی، پژوهشگر ظاهراً خاستگاه‌های زندگی‌نامه‌ای و پیش‌گرایش‌های خود را آشکار می‌کند. وقتی این امر به‌عنوان یک فضیلت شخصی تلقی شود، توجه کافی به جنبه‌های معرفت‌شناختی و جمعی reflexivity پژوهش نمی‌شود. در اینجا این نکته نادیده گرفته می‌شود که reflexivity پژوهش همان چیزی است که اساساً امکان پژوهش را فراهم می‌کند: دانش رشته‌ای، ابزارهای روش‌شناختی و شکل‌های متعارف بازنمایی. این reflexivity ویژگی اساسی پژوهش را شکل می‌دهد.
ه reflection شخصی و زندگی‌نامه‌ای بی‌تردید در فرایند انجام پژوهش جایگاه خود را دارد. کنشگران reflective همواره شایسته‌ی تقدیرند. دست‌کم، reflection می‌تواند درجه‌ای از صداقت و شفافیت را در فرایند پژوهش تقویت کند. اما زمانی که خودوارسی به خوددلبستگی یا خودمشغولی تبدیل شود، کارکرد خود را از دست می‌دهد؛ به‌ویژه از آن رو که تمام ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های reflexivity را به کنشی فردی تقلیل می‌دهد که اغلب چیزی جز درون‌نگری نیست.
مدیسون (۲۰۰۶) این نکته را به‌صورتی جدلی بیان می‌کند: «می‌خواهم در آنچه به نظر می‌رسد دریایی از جنون خودمردم‌نگاری‌نویسی باشد، بار دیگر اندیشیدن به دیگری را در مردم‌نگاری احیا کنم. احساس می‌کنم دیگری در سایه‌های تیره و مبهم در حال لغزیدن است و شاعرانگی ساختگی خود، آن را تحت‌الشعاع قرار داده است».
در موارد افراطی، این امر می‌تواند پژوهش اجتماعی را چنان محدود کند که عملاً چیزی جز خود پژوهشگر باقی نماند. خودمشغولی افراطی به نام reflexivity به بدترین زیاده‌روی‌های خودمردم‌نگاری‌نویسی می‌انجامد؛ جایی که حالات عاطفی، علایق و تجربیات خود نویسنده جایگزین درگیری مستمر با یک جهان اجتماعی می‌شوند.
هسته اصلی مناقشه، ارزش ذاتی reflection آگاهانه درباره شیوه انجام پژوهش نیست؛ مسأله این است که تا چه اندازه نوشتن درباره خود، مانع نوشتن تحلیلی درباره دیگران در میدان شده است.


[منبع‌شناسی انسان‌شناختی]
Post #1754 564
در سوگ مردی که عمر خود را به شنیدن روایت فرهنگ ایران سپری کرد
انجمن انسان‌شناسی ایران با اندوهی ژرف، درگذشت استاد فرهیخته، مردم‌شناس برجسته و پژوهشگر نام‌آشنای فرهنگ ایران، دکتر محمد میرشکرایی را به جامعه علمی کشور، پژوهشگران علوم انسانی، دوستداران فرهنگ ایرانی و خانواده گرامی ایشان تسلیت می‌گوید.
محمد میرشکرایی از آن‌دست پژوهشگرانی بود که فرهنگ را نه در فاصله میان کتاب‌ها و آرشیوها، بلکه در متن زندگی مردم جست‌وجو می‌کرد؛ در آیین‌هایی که نسل به نسل روایت شده‌اند، در جشن‌هایی که حافظه تاریخی یک ملت را زنده نگه داشته‌اند، در باورها، نمادها، هنرها و شیوه‌های زیستی که روح یک جامعه را آشکار می‌سازند.
او سال‌های عمر علمی خویش را وقف شناخت جهان فرهنگی ایرانیان کرد؛ جهانی که در نگاه او مجموعه‌ای از نشانه‌های پراکنده نبود، بلکه شبکه‌ای زنده از معنا، خاطره و تجربه جمعی بود. پژوهش‌های او درباره آیین‌ها و میراث فرهنگی ایران، تلاشی ارزشمند برای ثبت صداها و روایت‌هایی بود که گاه در گذر زمان به فراموشی سپرده می‌شوند.
اثر ماندگار «نوروز: سال‌جشن کهن» نمونه‌ای برجسته از این رویکرد مردم‌شناختی است؛ پژوهشی که نوروز را نه صرفاً یک مناسبت تقویمی، بلکه همچون پدیده‌ای فرهنگی و تاریخی می‌نگرد؛ آیینی زنده که در آن پیوند انسان ایرانی با طبیعت، زمان، خاطره و امید بازتاب یافته است. همچنین پژوهش‌های او درباره اسطوره، فرهنگ مردم، رابطه انسان و محیط فرهنگی و نقش موزه‌ها در حفظ میراث، نشان‌دهنده دغدغه‌ای عمیق برای فهم و پاسداشت لایه‌های گوناگون فرهنگ ایرانی بود.
میرشکرایی به نسلی از مردم‌شناسان تعلق داشت که مأموریت انسان‌شناسی را در دیدن جهان‌های انسانی، شنیدن روایت‌های مردمی و فهم شیوه‌های متنوع زیستن می‌دانستند. او با نگاه دقیق پژوهشگرانه و با احترام به تجربه زیسته مردم، سهمی ماندگار در گسترش دانش مردم‌شناسی و مطالعات فرهنگ در ایران برجای گذاشت.
با رفتن او، جامعه انسان‌شناسی ایران یکی از راویان صبور و دانای فرهنگ این سرزمین را از دست داد؛ اما میراث او در آثارش، در پژوهش‌هایش و در حافظه علمی کسانی که از او آموختند، همچنان زنده خواهد ماند.
انجمن انسان‌شناسی ایران ضمن ابراز همدردی عمیق با خانواده محترم استاد محمد میرشکرایی و جامعه علمی کشور، یاد و نام این پژوهشگر گرانقدر را گرامی می‌دارد.
باشد که نام او، همچون آیین‌هایی که عمر خود را به شناخت و پاسداری از آن‌ها سپری کرد، در حافظه فرهنگی ایران ماندگار بماند.
Post #1752 460
فراخوان نخستین نشست سالانه «بازخوانی آثار و آراء استاد جواد صفی‌نژاد»
بازخوانی یک میراث علمی
به‌مناسبت زادروز استاد جواد صفی‌نژاد

گاهنامه سرونامه با همکاری حلقۀ مطالعاتی علوم اجتماعی سرو و انجمن انسان‌شناسی ایران، از سال ۱۴۰۵ در نظر دارد هم‌زمان با نهم شهریور، زادروز استاد جواد صفی‌نژاد، نشست سالانۀ «بازخوانی آثار و آراء استاد جواد صفی‌نژاد» را با هدف معرفی، بازخوانی، نقد و گسترش میراث علمی ایشان برگزار کند.
این نشست‌ها با این ایده شکل گرفته‌اند که آثار استاد صفی‌نژاد، افزون بر جایگاه ماندگارشان در تاریخ علوم اجتماعی ایران، همچنان افق‌های تازه‌ای را برای پژوهش در حوزه‌هایی چون جامعه‌شناسی تاریخی، مردم‌شناسی، مطالعات آب و قنات، نظام‌های سنتی آبیاری، سازمان‌های اجتماعی، مطالعات روستایی، ایلات و عشایر، کشاورزی، محیط‌زیست و تاریخ دانش بومی می‌گشاید.
از همه پژوهشگران، استادان، دانشجویان و علاقه‌مندان دعوت می‌شود با ارائه مقاله یا سخنرانی در این نشست‌ها مشارکت کنند.

محورهای پیشنهادی
اندیشه و روش‌شناسی استاد جواد صفی‌نژاد
جایگاه آثار صفی‌نژاد در جامعه‌شناسی تاریخی و انسان‌شناسی ایران
نسبت اندیشه‌های صفی‌نژاد با آرای دیگر پژوهشگران
میراث علمی و تأثیر آثار صفی‌نژاد بر پژوهش‌های معاصر
نقد، ارزیابی و بازخوانی آثار استاد صفی‌نژاد
روش‌شناسی مطالعات میدانی صفی‌نژاد
مونوگرافی‌نویسی در آثار صفی‌نژاد
سندپژوهی، آرشیوهای تاریخی (اسناد سیاق و...) و مطالعات تاریخی صفی‌نژاد
تاریخ مردم در آثار صفی‌نژاد
جغرافیای تاریخی در آثار صفی‌نژاد
جغرافیای انسانی در آثار صفی‌نژاد
مردم‌شناسی آب، قنات و نظام‌های سنتی آبیاری در آثار صفی‌نژاد
بنه و سازمان‌های اجتماعی در ایران پیشامدرن در آثار صفی‌نژاد
تاریخ کشاورزی و جوامع روستایی در آثار صفی‌نژاد
مطالعات ایلات و عشایر در آثار صفی‌نژاد
دانش بومی و فناوری‌های سنتی در آثار صفی‌نژاد
زیست‌بوم در آثار صفی‌نژاد

شیوۀ مشارکت
علاقه‌مندان می‌توانند چکیده پیشنهادی خود را (حداکثر ۱۰۰۰ کلمه) همراه با عنوان، نام نویسنده، وابستگی سازمانی (در صورت وجود) و اطلاعات تماس ارسال کنند.
چکیده‌های دریافتی توسط شورای علمی نشست بررسی خواهد شد و نویسندگان آثار پذیرفته‌شده برای ارائه در نشست دعوت خواهند شد.
پس از برگزاری نشست، ارائه‌دهندگان موظف خواهند بود متن کامل مقاله خود را مطابق شیوه‌نامه مجله سرونامه برای بررسی و انتشار ارسال کنند. انتشار مقاله منوط به طی فرایند ارزیابی و پذیرش علمی مجله خواهد بود و ارائه در نشست، به منزلۀ پذیرش قطعی مقاله برای چاپ نیست.

تقویم نشست
آخرین مهلت ارسال چکیده: ۱۵ مهر ۱۴۰۵
اعلام نتایج داوری چکیده‌ها: ۱۷ مهر ۱۴۰۵
برگزاری نشست: ۲۵ تا ۳۰ مهر ۱۴۰۵
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقاله برای انتشار در سرونامه: ۳۰ آذر ۱۴۰۵

هدف نشست
نشست سالانۀ آثار و آراء استاد جواد صفی‌نژاد با هدف شکل‌گیری گفت‌وگویی علمی و مستمر میان پژوهشگران نسل‌های مختلف علوم اجتماعی دربارۀ میراث علمی ایشان برگزار می‌شود و می‌کوشد زمینه بازخوانی انتقادی، تداوم و توسعۀ این میراث را در حوزه‌های مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی تاریخی و مطالعات تاریخی ایران فراهم آورد. امید است این نشست در سال‌های آینده به یکی از مهم‌ترین بسترهای گفت‌وگوی علمی دربارۀ آثار و اندیشه‌های استاد جواد صفی‌نژاد و یکی از رویدادهای سالانۀ علوم اجتماعی ایران تبدیل شود.

راه‌های ارتباطی
ارسال چکیده: sarvnamehkhu@gmail.com
ارتباط با سردبیر: mostafaie.soren@gmail.com
آیدی تلگرام سردبیر: @soren93
راه‌های ارتباطی در زمان محدودیت یا اختلال اینترنت:
آیدی پیام‌رسان بله سردبیر: soren1993


#سرونامه
#جواد_صفی‌نژاد
@sarvmagazin
@halgheh_sarv
Post #1751 610
‌
فراخوان نخستین نشست سالانه «بازخوانی آثار و آراء استاد جواد صفی‌نژاد»
بازخوانی یک میراث علمی

گاهنامه سرونامه با همکاری حلقۀ مطالعاتی علوم اجتماعی سرو و انجمن انسان‌شناسی ایران، از سال ۱۴۰۵ در نظر دارد هم‌زمان با نهم شهریور، زادروز استاد جواد صفی‌نژاد، نشست سالانۀ «بازخوانی آثار و آراء استاد جواد صفی‌نژاد» را با هدف معرفی، بازخوانی، نقد و گسترش میراث علمی ایشان برگزار کند.

تقویم نشست
آخرین مهلت ارسال چکیده: ۱۵ مهر ۱۴۰۵
اعلام نتایج داوری چکیده‌ها: ۱۷ مهر ۱۴۰۵
برگزاری نشست: ۲۵ تا ۳۰ مهر ۱۴۰۵
آخرین مهلت ارسال متن کامل مقاله برای انتشار در سرونامه: ۳۰ آذر ۱۴۰۵


راه‌های ارتباطی
ارسال چکیده: sarvnamehkhu@gmail.com
ارتباط با سردبیر: mostafaie.soren@gmail.com
آیدی تلگرام سردبیر: @soren93
راه‌های ارتباطی در زمان محدودیت یا اختلال اینترنت:
آیدی پیام‌رسان بله سردبیر: soren1993


#سرونامه
#جواد_صفی‌نژاد
@sarvmagazin
@halgheh_sarv
Post #1750 561

Forwarded from Amir H. Moghaddam

انتشار شمارۀ 42 نشریۀ نامۀ انسان‌شناسی

شماره 42 نامۀ انسان‌شناسی (بهار و تابستان 1405) با مقالاتی در حوزه‌های گوناگون انسان‌شناسی منتشر گردید. در این شماره مقالات زیر را می‌خوانید:

یادداشت سردبیر: حیات علمی در زمانه بحران
(مهرداد عربستانی)

بازنمایی گفتار فارسی با لهجه گویش‌های ایرانی در دوبلۀ انیمیشن‌ها: تحلیلی بر معانی اجتماعی و جایگاه‌های روایی
(محبوبه خلیلی)

سفر به دنیای کی‌درامرها: مطالعۀ مردم‌نگارانۀ نفوذ زبان و فرهنگ کره‌ای در زندگی روزمرۀ دختران نسل زد شهر یزد
(حمیده شیری محمدآباد)

قالی به مثابه حافظۀ مهاجرت: مطالعه‌ای انسان‌شناختی دربارۀ شکل‌گیری هویت قالی‌بافی خراسان
(مجیدرضا مقنی‌پور، اشکان رحمانی)

خوانشی جامعه‌شناختی از رمان مهری با تکیه بر نظریۀ سرمایۀ فرهنگی پیر بوردیو
(یونس جعفرلو)

دانش بومی و پیوندهای فرهنگی در طب سنتی؛ مطالعۀ‌ انسان‌شناختی طب سنتی قوم بلوچ
(عبدالطیف کاروانی، امان‌الله تمنده رو، ابوالقاسم صدیقی فر)

گفتمان سالمندی و ظرفیت آرزومندی سالمندان
(اکبر طالب پور، زهره دودانگه)

مستندسازی و تحلیل سنّت محلی قرق‌شکنیِ ماهی در آب‌بندان‌های مازندران با تأکید بر پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس
(مهرآسا رمضان‌پور، مجتبی صفری)

دانش بومی و عدالت معرفتی: تأملی در اقتصاد سیاسی دانش و سیاست به‌رسمیت‌شناسی
(بهروز روستاخیز)

خشونت نهادی: مطالعۀ انسان‌شناختی ناحیۀ خاکستری در تعاملات مراجعان مراکز بهزیستی و اورژانس اجتماعی
(احمد نادری، نرگس یوسفی)

مرگ رودخانه و زوال میراث حسی: مطالعۀ انسان‌شناختی دگرگونی منظر زیست‌محیطی شهر رشت
(علیرضا حسن‌زاده)

رفاه انضباطی-تنبیهی شکننده در ایران: منطق حکمرانی در مواجهه با کودکان کار در خیابان
(ریحانه صارمی، پویا علاءالدینی، مژگان طاهری تفتی)


اقتصاد سیاسی-اجتماعی آلودگی؛ مردم‌نگاری انتقادی تجربۀ توسعۀ صنعتی در روستای سرو
(فائزه محبتی، موسی عنبری، سیداحمد فیروزآبادی)

همچنین این نشریه در نظر دارد با همکاری موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ویژه‌نامه‌ای دربارۀ انسان‌شناسی جنگ منتشر نماید. لذا از همه انسان‌شناسان و همچنین پژوهشگران حوزه‌های مرتبط که مقالاتی آماده در این زمینه دارند یا می‌توانند در موعد مقرر مقاله‌شان را آماده کنند، دعوت می‌شود در تکمیل مقالات این شماره همکاری نمایند.

مقالات پیشنهادی این ویژه‌نامه لازم است یکی از ابعاد فرهنگی-اجتماعی مرتبط با جنگ‌های اخیر علیه ایران یا هر پدیدۀ مربوط به جنگ/صلح در ایران و جهان را در دوران معاصر یا گذشته، با نگاهی انسان‌شناختی تبیین کنند. ساختار مقالات باید کاملا منطبق بر ساختار توصیف‌شده در بخش «راهنمای نویسندگان» نامۀ انسان‌شناسی باشد.

از آنجا که این ویژه‌نامه در شمارۀ 43 (پاییز و زمستان 1405) منتشر خواهد شد، حداکثر زمان بارگذاری مقالات در سامانۀ نشریه 30 آبان 1405 خواهد بود تا فرصت کافی برای داوری، اصلاح مقالات پذیرفته‌شده، ویراستاری و صفحه‌آرایی باشد.

علاقه‌مندان برای دریافت هرگونه اطلاعات بیشتری که نیاز دارند، می‌توانند با رایانامه (ایمیل) انجمن به آدرس asi.org.ir@gmail.com در ارتباط باشند.

@asiorg
journal.asi.org.ir یادداشت سردبیر: حیات علمی در زمانه بحران امروز در تابستان ۱۴۰۵، کشور همچنان در وضعیت تعلیقِ ناشی از تنش‌های دامنه‌دار منطقه‌ای و بین‌المللی به سر می‌برد؛ تنشی که پس از یک دوره درگیری تمام‌عیار، اینک در قالب تبادلات سیاسی و حملات پراکنده تداوم یافته و افق پایان آن ناپیداست. در چنین بحبوبه‌ای، پرسش…
Post #1748 608
ما هرکدام جهان را از جایی می‌بینیم که در آن بزرگ شده‌ایم؛
فرهنگ، تجربه‌ها و زمینه‌ی زیستی‌مان شکل می‌دهد چه چیزی را «واقعیت» می‌دانیم و چه چیزی را نمی‌بینیم…

در این کارگاه درباره «واقعیتِ ناتمام» حرف می‌زنیم؛
اینکه هر روایت فقط بخشی از واقعیت را نشان می‌دهد و همیشه چیزهایی بیرون قاب می‌ماند.
با مثال‌هایی از هنر، تاریخ، رسانه و زندگی روزمره یاد می‌گیریم بپرسیم:
چه کسی روایت می‌کند؟ از چه جایگاهی؟ و چه چیزی ممکن است جا مانده باشد.

این کارگاه با تدریس دکتر لیلا اردبیلی برگزار می‌شود؛
پژوهشگر حوزه‌های انسان‌شناسی شناختی و معناشناسی شناختی.

اگر دوست دارید روایت‌ها را دقیق‌تر بخوانید و جهان را چندلایه‌تر ببینید برای شرکت در این کارگاه به ایدی کانال و یا شماره ۰۹۱۲۲۵۷۴۵۷۰ پیام دهید
Post #1746 598
⭕️ درس‌گفتارهای به پایان رسیده در مدرسه انسان‌شناسی بازتاب:

🔺انسان‌شناسی علم و تکنولوژی با دکتر نهال نفیسی (پاییز ۱۴۰۴)
🔺انسان‌شناسی پزشکی با دکتر خشایار بیگی (پاییز ۱۴۰۴)
🔺انسان‌شناسی مهاجرت با دکتر شهرام خسروی (تابستان ۱۴۰۵)
🔺باستان‌شناسی معاصر با دکتر مریم دژم‌خوی (تابستان ۱۴۰۵)

برای تهیه فایل صوتی این دوره‌ها به ادمین مدرسه پیام دهید:
@baaztaabschool

برای مشاهده‌ی‌ طرح‌درس‌ها، روی‌ عنوان هر درس کلیک کنید.

کانال مدرسه انسان‌شناسی بازتاب:
@baztaabschool

با همکاری انجمن انسان‌شناسی ایران
@asiorg
Post #1745 534

Forwarded from انسان شناسی اساطیر

Audio
هشتمین نشست انسان شناسی اسطوره و آب

موضوع: " کارکرد اسطوره و سینمای ایران: اسطوره چیست؟"

سخنران: آقای دکتر علی عباسی

دبیر نشست: سارا افلاکی عربانی

زمان: چهارشنبه ۱۸ شهریور ساعت ۶ عصر

مکان: اسکای روم به نشانی

https://www.skyroom.online/ch/mehdirezayi/hamayesh

@asiorg
@watermyth
Post #1744 672

Forwarded from انسان شناسی اساطیر

گروه انسان شناسی اساطیر انجمن انسان شناسی ایران هشتمین نشست انسان شناسی اسطوره را با موضوع
" کارکرد اسطوره و سینمای ایران: اسطوره چیست؟" برگزار می‌ نماید.

سخنران: آقای دکتر علی عباسی

دبیر نشست: سارا افلاکی عربانی

زمان: چهارشنبه ۱۸ شهریور ساعت ۶ عصر

مکان: اسکای روم به نشانی

https://www.skyroom.online/ch/mehdirezayi/hamayesh

@asiorg
@watermyth
Post #1743 762
مردم‌شناسی؛ روایت انسان در روزگار بیم و امید
روز مردم‌شناسی، فرصتی است برای بازگشت به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌هایی که علوم انسانی با آن آغاز می‌شود: «انسان چگونه در جهان زندگی می‌کند و چگونه به زیستن خویش معنا می‌بخشد؟» پاسخ این پرسش را نه فقط در کتاب‌ها و نظریه‌ها، که باید در آیین‌ها، خاطره‌ها، زبان، رنج‌ها، شادی‌ها و شیوه‌های زیستن مردمان جست‌وجو کرد. مردم‌شناسی، دانشِ دیدن انسان در متن زندگی است؛ دانشی که می‌کوشد از ورای اعداد و وقایع، به جهانِ معناهایی راه یابد که آدمیان با آن زندگی خود را می‌سازند، تفسیر می‌کنند و به نسل‌های پس از خویش می‌سپارند.
این پرسش در روزگار جنگ، معنایی ژرف‌تر و ضرورتی دوچندان می‌یابد. جنگ تنها رویارویی سلاح‌ها و قدرت‌ها نیست؛ واقعه‌ای است که تا عمیق‌ترین لایه‌های حیات روزمره نفوذ می‌کند. خانه، خانواده، کوچ، خاطره، امنیت، مناسک و حتی تصور انسان از فردا، در سایه جنگ دگرگون می‌شود. از همین رو، برای مردم‌شناس، مطالعه جنگ تنها مطالعه ویرانی نیست؛ مطالعه انسان در یکی از دشوارترین موقعیت‌های وجودی اوست؛ آن هنگام که نظم آشنای جهان فرو می‌ریزد و آدمی ناگزیر می‌شود از میان فقدان و اضطراب، بار دیگر معنای «ادامه دادن» را بیابد.
در چنین روزگاری، شاید یکی از مهم‌ترین موضوعات مردم‌شناسی، «امید» باشد. امید در نگاه انسان‌شناختی، صرفاً احساسی خوشایند یا خوش‌بینی‌ای ساده‌انگارانه نیست؛ بلکه نوعی ظرفیت فرهنگی و اجتماعی برای تصور آینده است. انسان تا زمانی که می‌تواند فردایی را تصور کند، قادر است برای امروز خویش معنا بسازد. گاه این امید در پختن غذایی ساده برای خانواده متجلی می‌شود، گاه در باز نگه داشتن مدرسه‌ای کوچک، در پاسداشت یک آیین، در کاشتن درختی که سال‌ها بعد به بار خواهد نشست، یا در مادری که میان اضطراب خبرها، هنوز برای آینده فرزندش رؤیا می‌بافد.
شاید شگفت‌انگیزترین حقیقت درباره انسان همین باشد: او حتی در میانه ویرانی، تنها برای زنده ماندن نمی‌کوشد؛ برای «زندگی کردن» تلاش می‌کند. موسیقی می‌سازد، قصه می‌گوید، عشق می‌ورزد، می‌خندد، سوگواری را به آیین بدل می‌کند و خاطره را چون میراثی نامرئی از نسلی به نسل دیگر می‌سپارد. فرهنگ در چنین لحظاتی دیگر مفهومی انتزاعی نیست؛ نیرویی است برای حفظ پیوستگی انسان با زندگی، حافظه و آینده.
مردم‌شناسی به ما می‌آموزد که پشت هر عدد، انسانی ایستاده است و پشت هر انسان، جهانی از معنا. آمار جنگ می‌تواند شمار آوارگان، قربانیان و خانه‌های ویران‌شده را ثبت کند، اما به‌تنهایی قادر نیست روایت کند که از دست دادن یک کوچه، یک گویش، یک همسایه، یک رسم یا بخشی از حافظه جمعی چه معنایی برای انسان دارد. شناخت این لایه‌های خاموش و نادیدنی، یکی از مهم‌ترین رسالت‌های علوم انسانی و به‌ویژه مردم‌شناسی است.
روز مردم‌شناسی، در این روزهای آمیخته به بیم و امید، بیش از آنکه صرفاً مناسبتی در تقویم باشد، یادآور مسئولیتی انسانی است: دیدن انسان، پیش از هر نام، مرز، قومیت و هر عنوان دیگری؛ شنیدن روایت او پیش از داوری درباره او، و فهمیدن رنج او پیش از آنکه رنج نیز به عددی در میان انبوه اعداد بدل شود.
شاید جهان بیش از هر زمان دیگری به همین نگاه نیازمند باشد؛ نگاهی که در هیاهوی جنگ، صدای زندگی را بشنود و در میان ویرانی، نشانه‌های ماندن و برخاستن را ببیند. تاریخ انسان، تنها تاریخ جنگ‌ها و فروپاشی‌ها نیست؛ تاریخِ دوباره ساختن‌ها، دوباره برخاستن‌ها و دوباره امید بستن‌ها نیز است. و مردم‌شناسی، در عمیق‌ترین معنای خود، روایت همین حقیقت است: اینکه انسان، حتی آن‌گاه که جهان پیرامونش زخمی است، هنوز می‌تواند معنا بیافریند، امید را به دیگری بسپارد و از دل تاریکی، راهی به سوی زندگی باز کند.
Post #1741 633
🔹گروه علوم اجتماعی خانه اندیشمندان علوم انسانی و بخش جامعه شناسی دین موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران با همکاری انجمن انسان شناسی ایران و مرکز نشر دانشگاهی برگزار می کنند:

📔سلسله نشست‌های تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران معاصر

نشست هفتم:
الاهیات و جنگ

با حضور:
#دکتر_علیرضا_شجاعی_زند
#دکتر_مهراب_صادق_نیا
#دکتر_سید_محمود_نجاتی_حسینی

🗓 سه‌شنبه 17 شهریور 1405 ساعت 17

🏡تهران، خیابان وليعصر، خیابان شهيد بهشتي، خیابان خالد اسلامبولي، نبش کوچه دهم، مرکز نشر دانشگاهی



https://t.me/asiorg
Older posts →

About this channel

How can I read @asiorg without a Telegram account?
TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for انجمن انسان شناسي ايران: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
How many subscribers does انجمن انسان شناسي ايران have?
انجمن انسان شناسي ايران (@asiorg) has 1.3K subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
Does انجمن انسان شناسي ايران know I viewed it here?
No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.
Threads Profile ViewerView any public Threads profile without an account.Open ThreadLook →Writing with AI? Make it sound human.Metric37 rewrites AI drafts so they read naturally. Free AI detector, 1,500 words free.Try Metric37 →