‍ کسی از شهر نیامد به عزای من و تو
زاغ‌ها مرثیه خواندند برای من و تو

ما به سرسبزی خود دلخوش و غافل زآنکه
گله‌ی دشت، شده گرم چرای من و تو

عشق برخاست و دور سرمان چرخی زد
گیج شد عقربه‌ی قبله‌نمای من و تو

مسگران با هوس زرگری، از چار طرف
رخنه کردند به رؤیا...به طلای من و تو

دست‌هایی که در آن سوی به رقص آمده‌اند
سرخ‌تر بود حنا شان ز حنای من و تو ؟!

ما به اندازه ی هم گریه نکردیم مگر؟!
به تفاهم نرسیدند خدای من و تو


#عاصم_اسدی


https://t.me/chaarshanbeha