امپراتوری روم پس از آن که با اشغال آسیای صغیر و تبدیل آن به ایالتی از قلمرو پرگام وضع خود را در آنجا استوار کرد طبعاً میخواست گام بعدی را بردارد و به مرز فرات برسد!
این از آرزوهای قدیم روم بود و دلیل آن اشغال بخشی از کیلیکیه است که آنجا را نیز به ایالتی رومی تبدیل کرد. این امر خطری آشکار برای پادشاه پارت(مهرداد دوم) بود، تصور عدم واکنش مهرداد به این تهدید ناممکن است. این تهدید هنگامی صورت واقعی گرفت که تیگران پادشاه ارمنستان(دست نشانده اشکانیان) به اتفاق مهرداد ششم پادشاه پونت آریوبرزن هوادار علنی روم را از کاپادوکیه بیرون راندند.[به خواست اشکانیان]
روم از آن پس کوشید به نحوی قاطع بر نیروهای سیاسی مشرق و در درجه نخست بر سیاست اشکانیان و برنامه آنها برای احیای دولت پارس با مرزهای باستانی اش تأثیر بگذارد. مداخله روم در آسیای صغیر به منظور بازگرداندن آریوبرزن به سلطنت کاپادوکیه به نحو خطرناکی لشکریان یا لژیونهای رومی را به سرزمین هایی که مهرداد جزو قلمرو خود میدانست نزدیک کرد و بالاخره موجب اولین درگیری از سلسله درگیریهای میان روم و ایران شد. مهرداد سفیر خود اوروباز(ارباز) را نزد کورنلیوس سولا فرمانده سپاه روم فرستاد تا رسماً دوستی مهرداد را به او اعلام دارد، ولی در واقع قصد داشت از نیت رومیان آگاه شود.
این ملاقات در سال ۹۶ ق.م در کنار رود فرات صورت گرفت منابع درباره نتایج این ملاقات چیزی نمی گویند و بنابراین شاید ملاقاتی ساده برای آشنایی بوده است. احتمال این فرض که این ملاقات به امضای عهدنامه ای در مورد تعیین رود فرات به عنوان مرز انجامیده چندان زیاد نیست زیرا با توجه به این که قلمرو اشکانیان تا فرات رسیده بود حال آن که رومیان هنوز از آنجا بسیار دور بودند. دادن چنین امتیازی از سوی مهرداد بعید به نظر می رسد. این فرضیه همان طور که بارها در منابع تاریخی دیده ایم چیزی جز شیوه ای برای موضع گیری به سود رومیان نیست.
این ذهنیت که رومیان بمانند سولا، پومپئوس، کراسوس، آنتوان ( شاید یولیوس سزار استثنا باشد) موضع واقعی دولت پارت را در نمی یافتند، بلکه فقط به ثروت های آن چشم دوخته بودند، اساسی ندارد و حتی قبل از نبرد کرهه (حران) چنین نظری محتمل نیست. نیروهای تحت فرمان کراسوس دلیلی بر این مطلب هستند. این فرض که در سال ۹۶ مناطق نفوذ دو طرف تعیین شده بود نیز نامحتمل مینماید به این دلیل که ده سال بعد مهرداد سیناس حاکم پارتی شمال بین النهرین در دعوای میان برادران سلوکی دمتریوس دوم و فیلیپ در سوریه مداخله کرد اولی را زندانی نمود و به محاصره برونا حلب امروزی پرداخت این دلیلی آشکار است بر این که فرات رسماً به عنوان مرز تعیین نشده و حاکم پارتی بنا به دستور مهرداد دوم عمل کرده بود، چون دمتریوس را به دربار «شاهنشاه فرستاد و در آنجا مانند دمتریوس یکم در گذشته با او به احترام رفتار کردند.
📚| ولسکی، یوزف. شاهنشاهی اشکانی. ترجمه ثاقب فر (با اندکی تغییر). انتشارات ققنوس. صفحات ۱۰۶-۱۰۸.@Arsacid_Chronicle