سیمز ویلیامز با ارتباط دادن دو سر بودن اسب موزدوآنو با مفهوم دوگانگی یا جنبه دوگانه شیوا یعنی Oēsho/شیوا در منابع یادشده، معنای بخشنده یا مهربان را که از نام شیوا به صورت siva- برداشت می‌شود به موزدوآنو نسبت می‌دهد.
او نام موزدوآنو را از صورت ایرانی باستان *mizdawan- می‌داند. در نتیجه نام باختری موزدوآنو را تقریباً نوعی ترجمه وام‌گرفته از نام هندیِ فرض‌شده می‌داند.
اما درباره دو سر بودن اسب این خدا می‌توان تفسیر دیگری ارائه کرد.
به نظر ما نام Mozdooano بهتر است از صورت *mazda-vana- به معنای پیروزِ خرد یا برنده خرد دانسته شود.
این صورت در اصل به همان شیوه‌ای ساخته شده که اصطلاح mazda-yasna- به معنای مزداپرست یا پرستنده مزدا از صورت *mazdā-yasna- پدید آمده است.
بنابراین می‌توان میان نام موزدوآنو و مفهوم خرد ارتباط مستقیمی برقرار کرد.
برای درک بهتر این موضوع می‌توان به شمایل‌نگاری اسطوره‌ای نورس باستان توجه کرد. در آنجا هشت پای اسب اودین نشان‌دهنده سرعت خود اسب است و در نتیجه سرعت و چابکی اودین را نیز بیان می‌کند.
به همین شکل دو سر بودن اسب موزدوآنو به احتمال زیاد نماد خرد و دانایی خود اسب است و حتی بیش از آن نشان‌دهنده خرد و دانایی سوارکار آن یعنی موزدوآنو است.
📚| Humbach, H., & Faiss, K. (2010). Zarathushtra and his antagonists: A sociolinguistic study with English and German translations of his Gāthās. Dr. Ludwig Reichert Verlag.
@Arsacid_Chronicle