مالکیت خصوصی، بازار آزاد و محافظه کاری
چندی پیش ویدئویی در یوتیوب منتشر کردم که از مسئله‌ی اخلاقیات و مالکیت خصوصی و بازار صحبت کردم. به صور خلاصه در این ویدئو تاکید کردم ما با دو نوع اخلاقیات برحسب اینکه با چه ماهیتی در مسئله طرف هستیم رو به رو می‌شویم. وقتی طرف ما در مسئله ماهیتی انحصاری دارد و از قوه‌ی قهریه برخوردار است (دولت) تمام آنچه که ما اصرار داریم انجام بدهد به پاسداری و دفاع از حق مالکیت فردی و آزادی پول و بانک خلاصه می‌شود. این یعنی دولت را خالی از هرگونه امکان یا حق برای دخالت در زمینه‌های فرهنگی، اقتصادی، علمی، مذهبی و..‌. می‌دانیم. از این رو تنها چیزی که مهم است، حفظ مالکیت خصوصی فردی و تضمین آزادی بازار، پول و بانک‌هاست. در مقابل اما وقتی طرف ما، دارای انحصار و قوه‌ی قهریه نیست (فرد) ما می‌توانیم ارزش‌های شخصی‌ دیگری را دخالت بدهیم و در مواجهه و مراوده با دیگر انسان‌ها انتخاب کنیم چه معیارهای اخلاقی‌ای داشته باشیم (با ذکر این نکته که حق مالکیت فردی اصلی پذیرفته بین طرفین باشد). در نتیجه اگر بخواهیم با این دیدگاه به مسئله‌ی محافظه‌کاری بپردازیم باید این را روشن بدانیم که محافظه کاری گرچه می‌تواند رویکردی فردی در مواجهه با دیگر افراد باشد - یعنی مجموعه‌ای از ارزش‌های شخصی، نهادی و اجتماعی - اما نمی‌تواند رویکردی دولتی و منصوب به دولت باشد چرا که با اصل مالکیت فردی - زمانی که بدست یک ماهیت انحصارگر و دارای قوه‌ی قهریه می‌افتد - به تناقض می‌خورد و نمی‌تواند همزمان در یک جایگاه حضور داشته باشند. این تمایز به ما می‌تواند کمک کند تا ایده‌ای شفاف‌تر از رابطه‌ی محافظه کاری، راست کلاسیک، نئولیبرالیسم و فرد داشته باشیم و مبادا این‌هارو با یکدیگر قاطی کنیم یا به دیگران اجازه بدیم که با قاطی کردنشون، مفاهیم رو برای ما زیر و رو کنند و از ماهیت انحصاری و قوه‌ی قهریه‌ (دولت‌ها) علیه افراد سواستفاده کنند.