تفکری اشتباه در بین برخی از عزیزان جا افتاده که تصور می‌کنند اگر قانون چیزی را منع نکرده به معنای آن است که با آن موافقت وجود دارد، آن مسئله ترویج شده یا به نوعی دعوت به آن اتفاق افتاده‌است اما در حقیقت در صورت نبود منع قانونی، مسئله بدست جامعه سپرده شده و مسئولیت بر دوش افراد اجتماع است و تنها دخالت دولتی در آن زمینه کمتر شده تا با کنترل‌ و استانداردهای خود، حق مالکیت افراد را نقض نکند. آزادی، نیازمند مسئولیت‌پذیری فردیست.

پ‌ن. این مسئله بلعکسش هم به همین شکل است. تصور می‌شود اگر قانون به صورت صریح موافقت یک موضوع را اعلام نکند به معنای مخالفت و منع مسئله‌ی مدنظر است درصورتی که در این جا نیز به افراد جامعه سپرده شده‌است.