از منظر انسان‌شناسی، روانشناسی تکاملی و علوم شناختی، بین این دو موضوع می‌توان یک ارتباط فرهنگی و شناختی مطرح کرد، اما نه یک ارتباط اثبات‌شدهٔ زیستی. (توجه شود به لینک https://t.me/Psyche_Analyzer/1615 )
به‌طور خلاصه، می‌توان این فرضیه را مطرح کرد:
اگر انسان‌ها در طول تاریخ به‌صورت ناخودآگاه متوجه شده باشند که برخی بوها یا ترشحات بدن زنان گاهی بر جذابیت، میل جنسی یا دلبستگی مردان اثرات خفیفی دارند، ممکن است این مشاهدهٔ تجربی به‌تدریج وارد نظام‌های جادویی، آیینی و طلسمی شده باشد.این ایده با چند حوزه علمی سازگار است:
🔻روانشناسی تکاملی (Evolutionary Psychology):
پژوهش‌ها نشان داده‌اند که ترشحات بدن زنان، به‌ویژه در حوالی تخمک‌گذاری، می‌توانند به‌طور متوسط تغییرات کوچکی در پاسخ‌های هورمونی و توجه مردان ایجاد کنند (مانند افزایش خفیف تستوسترون). این اثرها قطعی، قوی یا همگانی نیستند، اما وجود برخی اثرات آماری گزارش شده است (Miller & Maner, 2010).
🔻 انسان‌شناسی جادو (Anthropology of Magic):
در بسیاری از فرهنگ‌ها، مایعات بدن (خون قاعدگی، بزاق، مو، ناخن، عرق، ترشحات جنسی و...) «جوهرهٔ شخص» تلقی می‌شده‌اند. از دیدگاه انسان‌شناسانی مانند James George Frazer در کتاب The Golden Bough، این باور بر پایهٔ «جادوی سرایتی» (Contagious Magic) است؛ یعنی هر چیزی که زمانی بخشی از بدن فرد بوده، پس از جدایی نیز پیوندی نامرئی با او حفظ می‌کند.
🔻 علوم شناختی دین (Cognitive Science of Religion):
انسان‌ها گرایش دارند برای همزمانی‌ها و تغییرات رفتاری، روابط علّی پنهان تصور کنند. اگر پس از استفاده از ترشحات بدن، فرد مقابل علاقه نشان دهد، ذهن ممکن است آن را به «طلسم» نسبت دهد، حتی اگر عوامل واقعی دیگری مانند نزدیکی عاطفی، انتظار، یا سوگیری تأییدی (Confirmation Bias) نقش داشته باشند.
با این حال، از دیدگاه علمی باید میان دو ادعا تفاوت گذاشت:
ادعای اول: ترشحات بدن زنان ممکن است حاوی سیگنال‌های شیمیایی باشند که در شرایط خاص اثرات آماری کوچک بر ادراک یا فیزیولوژی دیگران داشته باشند. این ادعا تا حدی توسط پژوهش‌ها پشتیبانی می‌شود، هرچند مفهوم «فرمون انسانی» هنوز پذیرفته نشده است. (Wyatt, 2015; Wysocki & Preti, 2004)
ادعای دوم: استفاده از آب واژن، عرق یا سایر ترشحات در دعاها و طلسم‌ها می‌تواند محبت یا ارادهٔ فردی را به‌طور قابل اعتماد تغییر دهد. برای این ادعا هیچ شواهد علمی معتبر و قابل تکراری وجود ندارد.
از دیدگاه تاریخی، احتمال دارد که سنت‌های مربوط به استفاده از ترشحات بدن در آیین‌های محبت، بازتابی فرهنگی از مشاهدهٔ اثرات واقعی اما بسیار محدود بوهای بدن بوده باشند؛ اما این یک فرضیهٔ انسان‌شناختی است، نه نتیجه‌ای اثبات‌شده. بنابراین، نمی‌توان از وجود برخی سیگنال‌های شیمیایی ضعیف در انسان نتیجه گرفت که طلسم‌های مبتنی بر این ترشحات از نظر علمی مؤثر هستند.
Reference:
• Wyatt, T. D. (2015). The search for human pheromones. Proceedings of the Royal Society B.
• Wyatt, T. D. (2014). Pheromones and Animal Behavior (2nd ed.).
• Wysocki, C. J., & Preti, G. (2004). The Anatomical Record Part A.
• Miller, S. L., & Maner, J. K. (2010). Psychological Science.
The Golden Bough (برای تحلیل انسان‌شناختی جادوی سرایتی، نه به‌عنوان شواهد زیستی).
🔻Channel Address:
Anthro Analyzer