alone

در حق آدم ناسپاس، لطف دوباره خطاست...

:)

آدمیزاد برای بخشیدن کسایی که دوستشون داره چه دروغ‌هایی که به خودش نمی‌گه.

گاهی غم است و غم بدون هیچ دلیل دیگه ای.

ولی من همیشه صدای تورو می‌شنیدم، حتی وقتی صدای خودمو خاموش کرده بودم.

از سه تا چیز تو صبح بدم میاد
۱. صبح
۲. آدمی که صبح زیاد حرف میزنه
۳. آدم.

ساعت ۷ صبح حوصله خودتم نداری همچنان همکلاسی های پیکمیت

کاش دو نفر بودم
یکی می‌خوابید یکی میرفت مدرسه

چه بارون قشنگی می‌باره:›

دیگر خبری از "میگذرد" نبود؛
هر غمی می‌آمد کماکان میماند.

یه روز می‌فهمی
چقدر از خودت دور شدی؛
وقتی توی آینه نگاه می‌کنی
و دلت برای آدمِ قبلی
تنگ می‌شه.

من از آدم‌ها نرنجیدم؛ از خودم خسته شدم که همیشه امیدوار بودم این بار فرق داشته باشه.

گفت از حالت بگو؟ گفتم:
دلی ویران، سری حیران،
غمی پنهان، تنی بی‌جان.

امسال اینجوریه که هر چی آدم عقده ایه منو پیدا کرده

شده دلتنگ بشوی چاره نیابی جر اشک من به این چاره ی بیچاره دچارم هر شب...

آره عزیزم اونی که چند بار بهت فرصت میده رمز گوشیته نه من.

صدای تیک‌تاک ساعت رو دوست دارم...
یه جور عجیبی دلنوازه،
مخصوصاً وقتی شب میشه و همه‌جا ساکته.

هر تیکش انگار یه خاطره‌ست،
هر تاکش یه لحظه که آروم و بی‌صدا از کنارمون رد میشه و دیگه برنمی‌گرده.
گاهی می‌شینم و فقط بهش گوش میدم؛
به صدایی که بهم یادآوری می‌کنه
چقدر چیزها عوض شدن،
چقدر آدم‌ها دور شدن،
و چقدر از «اون روزها» دیگه چیزی جز خاطره نمونده...

تیک‌تاک ساعت دلنوازه،
اما یه غم عجیبی هم توی صداشه؛
انگار هر ضربه‌ش میگه:
«وقت داره می‌گذره...
و بعضی لحظه‌ها برای همیشه از دست میرن.»

یکی از امتیاز های مثبتم اینه که وقتی می‌خوام کاری رو انجام بدم اونقد راجبش فکر میکنم فکر میکنم که اگه انجامش دادم پشیمون نشم و نمیشمممم