صدای تیکتاک ساعت رو دوست دارم...
یه جور عجیبی دلنوازه،
مخصوصاً وقتی شب میشه و همهجا ساکته.
هر تیکش انگار یه خاطرهست،
هر تاکش یه لحظه که آروم و بیصدا از کنارمون رد میشه و دیگه برنمیگرده.
گاهی میشینم و فقط بهش گوش میدم؛
به صدایی که بهم یادآوری میکنه
چقدر چیزها عوض شدن،
چقدر آدمها دور شدن،
و چقدر از «اون روزها» دیگه چیزی جز خاطره نمونده...
تیکتاک ساعت دلنوازه،
اما یه غم عجیبی هم توی صداشه؛
انگار هر ضربهش میگه:
«وقت داره میگذره...
و بعضی لحظهها برای همیشه از دست میرن.»
Post #3733
98
- ❤ 1