‍ یک انگشتر سبک نقره‌ای از آنچه او در دست داشت انتخاب کردم و قیمت آن را پرسیدم.
به انگلیسی غلیظی گفت: «یک پاکت.»
گفتم: «چرا آلمانی صحبت نمی‌کنید؟ من آلمانی می‌فهمم.»
آن‌وقت به آلمانی گفت: «یک پاکت سیگار یا ۴۰مارک.»
[...]
پرسیدم: «با این سیگارهایی که می‌گیرید چه می‌کنید؟» گفت: «سیگار بهتر از مارک است. آن را با نان و گوشت و چربی مبادله می‌کنیم.»
فهمیدم که وارد سرزمینی شده‌ام که بهترین واحد پول آن سیگار است.
سیگار به هر نحو و از هر جنس، سیگار و توتون به هر شکل و به هر مقدار. و تعجب است که برای من هم از آن دقیقه به بعد سیگارهایی که با خود آورده بودم چند برابر بیشتر قیمت داشت. برای من هم سیگار موجود شریفی شد. وقتی نیمۀ آخر آن را دور می‌انداختم سعی می‌کردم لگدمال نشود تا دیگری از آن استفاده کند. بعداً روزی چند بار زن و مرد و بچه و جوان و کارگر و پیر و شیک‌پوش و بدلباس و خلاصه همه نوع آدمی را دیدم که تا کمر خم می‌شد تا ته‌سیگاری را از زمین بردارد. با این همه، هنوز نمی‌توانستم اهمیت نیکوتین را در زندگانی یک ملت کاملاً درک کنم. نیل به این هدف فقط در برلین برای من میسر بود، آنجایی که برای تحصیل یک بسته سیگار هر زن و مرد آلمانی هرچه دارد از جان و دل می‌دهد... آنجایی که بچه‌ها نیز برای پدرشان ته‌سیگار جمع می‌کنند.

میراث هیتلر | نوشتۀ حسن شهیدنورایی | گردآوری و گزارش علی سطوتی قلعه | نشرنو، چاپ اول ۱۴۰۵، قطع رقعی، جلد شومیز، ۲۰۸صفحه، قیمت: ۶۸۰.۰۰۰تومان، #ازکتاب.

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

سفارش و خرید از وب‌سایت نشرنو:

@nashrenow | nashrenow.com