نوشته‌های تحلیلی علی نصری

قدرت بدون مسئولیت، پوچ‌گرایی در عرصه بین‌المللی، و پادزهر تمدنی آن

نویسنده: علی نصری

در مصاحبه‌ای اخیر، تاکر کارلسون از دیداری خصوصی با ترامپ در دفتر بیضی کاخ سفید سخن گفت؛ دیداری که چند روز پیش از آغاز جنگ با ایران رخ داده بود. او به ترامپ گفته بود که این جنگ ربطی به برنامه هسته‌ای ایران ندارد. این اسرائیل است که آن را با سه هدف دنبال می‌کند؛ حذف ایران از نقشه برای دستیابی به هژمونی منطقه‌ای، تضعیف کشورهای عربی خلیج فارس، و بیرون راندن پایگاه‌های خود آمریکا از خاورمیانه. ترامپ در پاسخ گفته بود: «بله، حق با توست. اما در آخر همهٔ ما می‌میریم، پس مهم نیست» وقتی کارلسون با تعجب پرسیده بود «پس فرزندان و نوه‌های ما و کشورمان چه می‌شود؟»، ترامپ شانه‌هایش را بالا انداخته که این نیز هیچ اهمیتی ندارد! کارلسون این رفتار را ناشی از نیهیلیسم (پوچ‌گرایی) ترامپ خواند.

همین ترکیب پوچ‌گرایی و احساس قدرت بی‌پایان را در نطق ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل نیز می‌توان مشاهده کرد. ترامپ دو سرنوشت را پیش پای ایران گذاشت که در نگاه او خود تعیین‌کننده‌شان است؛ «نابودی جمهوری اسلامی» یا «عظمت» بخشیدن به ایران. گویی بقا و سرنوشت یک ملت، تصمیم شخصی اوست.

بحران اصلی جهان امروز همین قدرتی است که به هیچ‌ چیز پاسخگو نیست. وقتی این قدرت با جهان‌بینی مادی‌گرا درآمیزد - نگاهی که نه در این دنیا معنایی می‌بیند و نه واقعیتی فراتر از آن - به نیهیلیسمی سخت و ویرانگر بدل می‌گردد. و این نیهیلیسم امروز بزرگ‌ترین خطر وجودی برای بشریت است.

پادزهر این قدرت بی‌مسئولیت، قدیمی‌تر از حقوق بین‌الملل مدرن است؛ «قدرت همراه با مسئولیت» که ریشه در روح جوانمردی تمدن‌های کهن دارد. این ایده را می‌توان در چهره‌های گوناگون بازشناخت - پهلوان ایرانی، آرمان مروت عربی، شوالیه اروپایی که پایبند به کُد اخلاقی خود است، سامورایی ژاپنی و آیین بوشیدو، بوگاتیر روسی، و شیای چینی و آرمان کنفوسیوسی قدرت عادلانه. وجه مشترک نگاه همه فرهنگ‌ها  و تمدن‌ها به قدرت یکی است؛ قدرت تنها زمانی مشروع است که در خدمت عدالت، دستگیری از ضعیفان و خیر عمومی باشد، نه در خدمت اشتهای کسی که آن را در اختیار دارد.

حقوق بین‌الملل و نهادهای بین‌المللی که از ریشه‌های اخلاقی و تمدنی بشریت منقطع باشند، در برابر قدرت لجام‌گسیخته‌ای که جز اراده خویش هیچ معیاری را به رسمیت نمی‌شناسد، ناتوان و بی‌اثر می‌مانند. تنها هنجارهایی که ریشه در این میراث کهن داشته باشند، توان پایداری در برابر طوفان قدرت بی‌مهار را دارند. تا زمانی که این معیارهای تمدنی احیا نشوند، پوچ‌گرایی و قدرت لجام‌گسیخته خالی از مسئولیت، همچون گردبادی در عرصه بین‌المللی جولان خواهد داد و جز تصاویری از ویرانی چیزی بر جای نخواهد گذاشت.

@AliNasriTelegram

Netanyahu's UN speech boiled down to his brother's maxim "We must win. We have no other choice"
He repeated it like a mantra.

That zero-sum doctrine is the antithesis of negotiations. Diplomacy exists to find agreements through mutual compromise and shared interests.

Netanyahu is pulling the US into a destructive zero-sum ideology precisely when America desperately needs to negotiate with Iran. He subordinates US interests, drains political capital, and forces Washington to underwrite an endless "win or die" policy serving Israeli maximalism.

https://x.com/AliNasri90/status/2103198960420577702

@AliNasriTelegram

معضل جهان امروز، قدرت تهی از مسئولیت است. سخن ترامپ در سازمان ملل درباره ایران نمونه زبان زور بی‌مهار بود. او تصور میکند که شکوفایی یا نبودی ایران بدست اوست! راه‌حل خروج از این بحران، احیای قدرتِ مسئولانه در #آیین_پهلوانی تمدن‌های کهن است؛ قدرتی که در خدمت عدالت و خیر همگانی‌ست.

https://x.com/AliNasri90/status/2103153657046851969

@AliNasriTelegram

معضل جهان امروز، قدرت تهی از مسئولیت است. سخن ترامپ در سازمان ملل درباره ایران نمونه زبان زور بی‌مهار بود. او تصور میکند که شکوفایی یا نبودی ایران بدست اوست! راه‌حل خروج از این بحران، احیای قدرتِ مسئولانه در #آیین_پهلوانی تمدن‌های کهن است؛ قدرتی که در خدمت عدالت و خیر همگانی‌ست.

https://x.com/AliNasri90/status/2103152965573849254

@AliNasriTelegram

نظمی که شایسته نام «بین‌المللی» باشد، باید بر پایه برابری ملت‌ها، عدالت، انصاف و اراده مشترک بشریت استوار گردد؛ زیرا صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست، و عدالتی که شامل همه نشود، عدالت نیست.

https://x.com/AliNasri90/status/2102824039022571726

@AliNasriTelegram

نظمی که شایسته نام «بین‌المللی» باشد، باید بر پایه برابری ملت‌ها، عدالت، انصاف و اراده مشترک بشریت استوار گردد؛ زیرا صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست، و عدالتی که شامل همه نشود، عدالت نیست.

https://x.com/AliNasri90/status/2102823626319794622

@AliNasriTelegram

گزارش جدید نیویورک‌تایمز؛ مسیر ونس برای عبور از ترامپ و فرصتی برای تهران
 

نویسنده: علی نصری| معاون امور چشم‌انداز انسانی پایاب

 
📍جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهور آمریکا، در ماه‌های اخیر یک الگوی رفتاری مشخص را دنبال کرده است؛ ساختن یک جایگاه و هویت سیاسی مستقل از دولت ترامپ. محور این استقلال‌ هم پرونده جنگ با ایران است.
 
🔷بر طبق گزارش بسیار مهم اخیر نیویورک‌تایمز (دهم سپتامبر ۲۰۲۶) تصمیم ونس برای دور زدن کانال رسمی پنتاگون برای دریافت اطلاعات دقیق از جنگ با ایران، یکی از نشانه‌های بارز تلاش او برای خارج شدن از زیر بیرق ترامپ و ایفای نقش جدید خود به عنوان رهبر جنبش «ماگا» با شعار «اول آمریکا» است.
 
🔷همین‌جا یک فرصت راهبردی برای ایران شکل می‌گیرد. گزارش جدید ونس در نیویورک‌تایمز در ۱۰ سپتامبر، هم از نظر زمان‌بندی، در آستانه انتخابات ۲۰۲۸، و هم از نظر محتوای آن، اهمیت ویژه‌ای دارد.

📌متن کامل را در پایاب بخوانید:

https://paiab.org/fa/?p=3852

@Paiab_org

🔸از میدان جنگ تا میدان روان؛ نبرد ترامپ برای شکست دادن ذهن ایرانیان

🔹علی نصری کارشناس روابط بین‌الملل در یادداشتی برای ایرنا نوشت: رویکرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در قبال ایران، تنها به فشارهای نظامی و اقتصادی محدود نمی‌شود و واشنگتن همزمان با تهدید و تحقیر، در پی گشودن جبهه‌ای روانی برای بی‌اعتبار کردن دستاوردهای ایران و تبدیل احساس مقاومت و پیروزی به ادراک شکست در ذهن جمعی ایرانیان است.

🔹زبان تحقیرآمیز ترامپ بخش مهمی از این راهبرد است. او ایران را تهدید کرده که آن را «به عصر حجر» بازخواهد گرداند و با انتشار تصاویر تحقیرآمیز در شبکه‌های اجتماعی، همین پیام را به شکل نمادین تکرار کرده است. در یکی از این تصاویر، نقشه ایران به شکل نیم‌رخ چهره نیم‌رخ خود او درآمده و در تصویری دیگر، ترامپ با پتکی بزرگ با نقش پرچم آمریکا بر نقشه ایران می‌کوبد. در تصویری دیگر نیز خارک در میان آتش به نمایش گذاشته شده است.

متن کامل این #یادداشت را در سایت ایرنا بخوانید:


https://irna.ir/xjYd9B
@IRNA_1313

در حکایت گرگ و بره لافونتن، گرگی گرسنه، بره‌ای را که در پایین‌دست آب می‌نوشد متهم می‌کند که آب او را گل‌آلود کرده است. بره توضیح می‌دهد که جریان آب چنین چیزی را ناممکن می‌کند. گرگ اتهامش را عوض می‌کند: می‌گوید بره سال گذشته به او توهین کرده است. بره می‌گوید: «من آن موقع هنوز به دنیا نیامده بودم.»
«پس برادرت بوده.»
«من برادری ندارم.»
«پس یکی از خویشاوندانت بوده…»
گرگ که دیگر استدلالی برایش نمانده، بره را می‌خورد.

پرونده هسته‌ای ایران نیز نمونه‌ای از همین #منطق_گرگ است:
به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان ایران حمله کن، توانایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای راستی‌آزمایی آنچه باقی مانده را مختل کن، سپس به شکاف ایجادشده در فرآیند راستی‌آزمایی استناد کن و آن را دلیلی برای محکوم کردن ایران و درخواست اقدام در شورای امنیت قرار بده.

https://x.com/AliNasri90/status/2097756076397519033

@AliNasriTelegram

بودجه نظامی آمریکا: ۹۵۴ میلیارد. 
ایران: ۷٫۴ میلیارد. بیش از ۱۰۰ برابر کمتر

با این حال در این جنگ ایران قدرتمند ایستاده.

این جنگ نه به پول است نه سلاح. قدرت و خرد کهن است که ایران را قدیمی‌ترین ملت جهان نگه داشته.

هیچ قدرت مادی، حتی بمب اتم، آمریکا را پیروز این جنگ نخواهد کرد.

https://x.com/AliNasri90/status/2096292124874473657

@AliNasriTelegram

مجری ایران‌اینترنشنال خوب می‌داند چه میکند. لازم نیست او و همکارانش صراحتاً از حمله اتمی به ایران حمایت کند. صرف اینکه بحث «عواقب حمله اتمی» به ایران را باز کنند این گزینه را وارد ادبیات سیاسی جامعه میکنند و زمانی که لازم باشد تابو را میشکنند. درست همان کاری که با تابوی جنگ کردند

https://x.com/AliNasri90/status/2095524365995532720

@AliNasriTelegram

هر عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل با یک «حادثه» همراه با تلفات غیرنظامی آغاز می‌شود، با وجود ادعاهای مداوم درباره برخورداری از قابلیت‌های برتر اطلاعاتی—ابتدا یک مدرسه، سپس یک خوابگاه، و حالا یک مراسم عروسی. این مسئله پرسش‌های جدی در مورد ادعاهای مربوط به مناسک فرقه‌ای مطرح می‌کند.

https://x.com/AliNasri90/status/2094995477460668681

@AliNasriTelegram

A parallel narrative circulates within the Iranian diaspora opposition that remains largely invisible to Western media and audiences. Certain opposition figures and channels, speaking in the name of “the Iranian people,” advance demands that even the hardest-line Western politicians will not state openly—constrained by legal, diplomatic, and domestic political costs. By doing so, they break political and moral taboos for Western decision-makers, shift the burden of public opinion onto Iranians themselves, and thereby supply external actors with cover for pursuing inhumane policies or committing war crimes.

One example occurred at the height of the COVID-19 crisis. Masih Alinejad, in an open letter to then-U.S. Secretary of State Mike Pompeo, called for sanctions not to be suspended—even though some human-rights groups and UN officials had urged temporary relief on humanitarian grounds. The significance lay less in the letter’s content alone than in the way it sought to legitimize such a stance against the Iranian population. Alinejad presented the demand not as the view of an exile opposition activist among other views, but as the expression of the will of “the Iranian people.” This gave Pompeo political cover to resist pressure from human-rights institutions and public opinion; by claiming that “the Iranian people themselves” opposed even temporary relief, the administration not only refused to suspend sanctions at the peak of the pandemic but imposed additional ones.

In another instance, before the outbreak of military hostilities, certain diaspora media outlets claimed that the Iranian government itself intended, in the event of war, to strike schools and hospitals with its own missiles and then pin the blame on the United States. On the first day of the war, after the bombing of the Shajareh Tayyebeh school in Minab, the same channels immediately presented the attack as confirmation of their earlier “warning” and assigned full responsibility to the Iranian government. This framing has meant that, to this day, parts of Iranian society—especially abroad, where people could have exerted significant pressure on the U.S. government over the atrocity—continue to circulate competing narratives, from “it was their own doing” to “missiles were hidden under the school,” thereby deflecting much of the pressure away from the United States.👇

https://x.com/AliNasri90/status/2094772820878254456

@AliNasriTelegram

ادعای مضحک ترامپ مبنی بر کشته شدن بیش از ۱۰۰ هزار معترض در ایران، به‌صورت تصاعدی افزایش یافته است. کشته شدن ۱۰۰ هزار نفر طی یک یا دو روز، تنها به مقیاس یک حمله هسته‌ای نزدیک می‌شود—و بالقوه می‌تواند توجیهی برای ترامپ جهت حمله هسته‌ای به ایران فراهم کند. این موضوع را باید جدی گرفت.


https://x.com/AliNasri90/status/2094436485994811838

@AliNasriTelegram

ترامپ با حذف نام ریگان از این رتبه‌بندی، از قرار دادن او در جایگاهی پایین‌تر از خودش یا در موقعیتی که ممکن است بسیاری از جمهوری‌خواهان طرفدار ریگان را ناراحت کند، خودداری کرده است. این رفتار نشان می‌دهد که او با نزدیک شدن انتخابات، نسبت به ایجاد شکاف در پایگاه جمهوری‌خواه بسیار محتاط عمل می‌کند. همین موضوع اکنون نقطه ضعف اوست.

https://x.com/AliNasri90/status/2093221522009628842

@AliNasriTelegram

چه مردی! چه مردی!
                         که می‌گفت
قلب را شایسته‌تر آن
که به هفت شمشیرِ عشق
                                 در خون نشیند
و گلو را بایسته‌تر آن
که زیباترینِ نام‌ها را
                       بگوید.

و شیرآهن‌کوه مردی از اینگونه عاشق
میدانِ خونینِ سرنوشت
به پاشنه‌ی آشیل
                       درنوشت
رویینه‌تنی
           که رازِ مرگش
اندوهِ عشق و
غمِ تنهایی بود.
 
آه، اسفندیارِ مغموم!
    تو را آن به که چشم
    فروپوشیده باشی


@AliNasriTelegram

مارجوری تیلور گرین هشدار می‌دهد که در دولت ترامپ به‌ صراحت در مورد بمباران اتمی ایران صحبت می‌کنند. وقتی این گزارش را در کنار کمپین‌های رسانه‌ای سلطنت‌طلبان ایرانی (اسرائیل) برای توجیه پیش‌دستانه چنین جنایتی قرار بدهیم، زنگ خطری است که باید شنیده شود.

https://x.com/i/status/2089076545700737147

@AliNasriTelegram

گفتی که یک دیار
 هرگز به ظلم و جور
 نمی‌مانَد
 برپا و استوار

والا پیامدار محمد!

 آن گاه
تمثیل‌وار کشیدی
عبای وحدت
بر سر پاکان روزگار

 در تنگ پُر تبرک آن نازنین عبا
دیرینه  ای محمد!
 جا هست
بیش و کم
 آزاده را
که تیغ کشیده است بر ستم؟

https://x.com/i/status/2087497441197109378

@AliNasriTelegram

در این سالگرد بمباران‌ اتمی آمریکا بر هیروشیما و ناگازاکی — که از بزرگ‌ترین جنایات علیه بشریت به شمار می‌روند — کسانی که آن جنایت وحشتناک را رد می‌کنند، باید همان ذهنیت موجود در واشنگتن را نیز محکوم کنند که امروز  تهدید به نابودی کشورها و تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی می‌کند. دیگر هرگز!

https://x.com/i/status/2085772345063444708

@AliNasriTelegram

#اختصاصی_آوش
حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل:
اسرائیل و آمریکا از اوکراین خواسته‌اند به ایران فشار وارد کند
 

علی نصری، حقوقدان و تحلیلگر مسائل بین الملل، در گفت‌وگو با آوش:

حادثه حمله مستقیم اوکراین به یک کشتی ایرانی را نباید به عنوان رویدادی مجزا و موضعی تحلیل کرد بلکه باید آن را در بستر گسترده‌تر بازآرایی توازن قدرت در اوراسیا دید. آنچه رخ داده، بازتاب همگرایی دو جنگ موازی است؛ جنگ آمریکا و ناتو علیه روسیه، و جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران. دریای خزر تا پیش از این، فضایی نسبتاً محفوظ از مناقشات جهانی به شمار می‌رفت؛ کریدوری که برای مسکو و تهران در شرایط تحریم، اهمیت راهبردی پیدا کرده و به مسیر جایگزین تجاری و لجستیکی تبدیل شده است. اهمیت آستاراخان به عنوان هاب لجستیکی این کریدور، دقیقاً همین جایگاه را نشان می‌دهد.

هدف کیف پیچیده‌تر از انتقام از ایران است. زلنسکی چندین هدف را به‌صورت هم‌زمان دنبال می‌کند. او همزمان با عملیات، دستور انتشار اطلاعاتی درباره کمک‌های ماهواره‌ای روسیه به ایران از جمله تصاویر پایگاه‌های آمریکایی در خلیج فارس را صادر کرد. این اقدام نشان می‌دهد که عملیات کاملاً محاسبه‌شده و استراتژیک بوده، نه صرفاً واکنشی یا از روی انتقام‌گیری.

کی‌یف با این حرکت قصد دارد ارزش خود را به عنوان شریک فعال و مفید برای واشنگتن، تأمین‌کننده تسلیحات حیاتی مانند پاتریوت، اثبات کند و چنین عملیاتی بدون چراغ سبز غرب بعید به نظر می‌رسد.

احتمالاً اسرائیل و آمریکا  از اوکراین خواسته‌اند به نیابت از آنها بر ایران فشار وارد کند زیرا نگران واکنش مستقیم و متقابل تهران به اقدامات خودشان بودند. نمایش «شریک ارزشمند» بودن برای غرب، در کنار وارد آوردن ضربه مستقیم به زنجیره تأمین و تدارکات پهپادی روسیه؛ این الگوی برون‌سپاری ریسک به بازیگران ثالث، یکی از ویژگی‌های برجسته نظام بین‌الملل معاصر است و بیش از آنکه از کینه شخصی ناشی شود، از یک طرح عمیق‌تر و حساب‌شده‌تر حکایت دارد‌.

بخشی از اهداف زلنسکی ممکن است کشاندن پای اروپا به جنگ با ایران باشد اما اوکراین به تنهایی نه ظرفیت لازم را دارد و نه اهرم کافی برای وادار کردن اتحادیه اروپا به مداخله نظامی مستقیم. چنین تصمیمی اساساً تابع محاسبات مستقل پایتخت‌های اروپایی و منافع اقتصادی، انرژی و امنیتی آنهاست، نه اراده کی‌یف.

مقامات ایرانی این حمله را نتیجه تحریک اسرائیل برای کشاندن اروپا به جنگ توصیف کرده‌اند؛ ادعایی که قابل درک است. با این حال، محتمل‌ترین سناریو، تلاش اوکراین برای هم‌راستاسازی روایی و ادراکی است؛ یعنی متقاعد کردن اروپا که ایران با تأمین تسلیحات برای روسیه، عملاً در همان جنگ طرف مقابل قرار گرفته و بنابراین هر اقدام علیه منافع تهران، می‌تواند به عنوان دفاع مشروع تلقی شود.

قطعاً اقدام اوکراین نمی‌تواند بی‌پاسخ بماند. اما باید به خودمان یادآوری کنیم که ایران در نظام آنارشیک بین‌المللی عمل می‌کند و هر پاسخی باید بر پایه ارزیابی دقیق توازن قدرت طراحی شود و نه صرفاً واکنشی. اقدامات دیپلماتیک-حقوقی در نهادهای بین‌المللی و هماهنگی با مسکو باید هم‌زمان با آمادگی نظامی پیش برود. پیگیری رسمی و فشار مشترک بر کی‌یف و اروپا می‌تواند هزینه سیاسی ایجاد کند، تعمیق همکاری فناورانه-نظامی با روسیه نیز هزینه حمایت غرب از اوکراین را افزایش می‌دهد، به شرط آن‌ که با احتیاط مدیریت شود تا جبهه‌های تنش گسترش پیدا نکند.

واقعیت ساختاری این است که ایران با هم‌راستایی‌های موقت میان کی‌یف، واشنگتن و تل‌آویو روبه‌روست. به نظرم یک تلاشی برای گسترش دامنه درگیری‌ها و پیوند دادن جنگ ایران/آمریکا به جنگ اوکراین/روسیه/ناتو در جریان است. اسرائیل با مهارت خودش را از مرکز درگیری‌ها بیرون کشید و اکنون مشغول مدیریت و گسترش جنگ توسط شبکه‌های نفوذش در این کشورها است. این امر هم در مورد گسترش جنگ به اوکراین صادق است و هم به منطقه. ایران باید طوری عمل کند که میدان زورآزمایی را همچنان خودش تعیین کند و اجازه ندهد آنها زمین بازی را به نفع خود بسط و تغییر بدهند.

https://avash.ir/n/U9X
◽️ @Avash_media ◽️ avash.ir ◽️