بوی شعر می‌آید غنچه کن لبانت را
غرق مژدگانی کن شاعر جوانت را
هفت پیکر سیمین! پنج گنج سلطانی!
روحِ مخزن الاسرار! باز کن دهانت را!
باز چشم می‌بندم تا مقابلت باشم
غیر من که می‌بیند وسعت جهانت را؟
صبحدم که با خورشید دوش نور می‌گیری
ابر حوله می‌پیچد موی کهکشانت را
آفتاب، مادروار همچو خوشه‌ی پروین
با نسیم می‌بافد شَعر گیسوانت را
در اثیر آغشتند با پیاله‌ای از هوم
ایزدان زیبایی خون دودمانت را
آرشانِ شیواتیر می‌خزند در چله
تا تو از غضب، بالا می‌کشی کمانت را
در نگاه نااهلان جز منِ اشارت‌بین
کیست تا بفهماند حُسن جاودانت را؟
آسمان آدم‌ها بر سر تو کوتاه است
کاش... باید از نو ساخت سقف آسمانت را
گرچه نان نخواهد شد شعر و قصه، اما من
جاودانه خواهم کرد قلب قهرمانت را
#علی_شیبانی
#غزل_معاصر
@ali_sheybanee
Post #719
237
- ❤ 14
- 👍 2