🌊 تنگه هرمز؛ اهرمی که هنوز نسوخته

🚢 ترافیک تنگه هرمز به کمترین سطح دو ماه اخیر رسیده؛ اما نکته مهم‌تر، خطایی است که در ماه سپتامبر رخ داد: افزایش قابل‌توجه عبور نفت‌کش‌ها با توجیهاتی مثل جاانداختن نظام عوارض، کاهش تنش با امارات و مدیریت تنش با آمریکا. همین روند به شکل‌گیری و تبلیغ این گزاره کمک کرد که «ایران توان مدیریت هرمز را ندارد» و «کارت تنگه سوخته است».

🛢️ مسئله از اینجا مهم‌تر می‌شود که بر اساس این تحلیل، سناریوی ترامپ می‌توانست استفاده هم‌زمان از شوک آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه نفت، بازگشت صادرات از هرمز به سطح پیش از جنگ و موفقیت در بازپس‌گیری ذوباب از انصارالله در یمن باشد؛ تا آمریکا و متحدانش تصویر تسلط بر دو گلوگاه هرمز و باب‌المندب را بسازند، قیمت نفت را در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای پایین بیاورند و با برجسته‌کردن روایت «شکست مطلق»، زمینه فشار و آشوب جدید در ایران را فراهم کنند.

⚠️ مدتی طول کشید تا در محافل اثرگذار تهران، انکار عبور حجم بالای نفت از هرمز کنار گذاشته شود، هدف این سناریو فهم شود و رویکرد ایران بازآرایی شود. پس از موضع از بالا به پایین ترامپ در مذاکرات و افزایش تهدیدهای نظامی، تهران مسیر را تغییر داد و از شنبه حجم آتش علیه کشتی‌ها را به شکل محسوسی افزایش داد؛ حالا هم افت ترافیک تنگه و تحولات بازار نفت نشان می‌دهد این اهرم دوباره در حال اثرگذاری است.

🌐 اینجا یک سؤال جدی مطرح می‌شود: چرا جریانی در بزنگاه‌های حساس، با تصمیم‌های غلط یا انفعال، به عبور ترامپ از مخمصه‌هایش کمک می‌کند؟ حتی ممکن است جاافتادن روایت «سوختن برگ هرمز» در سپتامبر، چین را از حضور مؤثر در روند پایان جنگ منصرف کرده باشد؛ به‌ویژه با توجه به فشار سنگین کشورهای عربی و انفعال تهران در پیشبرد دستور کار مشترک که می‌توانسته پکن را به سمت مصالحه هسته‌ای مطلوب آمریکا سوق دهد.

📈 با توجه به تجربه‌های قبلی، اگر روند صعودی بازار نفت و رویکرد تهاجمی ایران در هرمز ادامه پیدا کند، احتمالاً در بزنگاه بعدی هم تلاش خواهد شد این اهرم تضعیف شود؛ تا واشنگتن برای عبور از فشارهای اقتصادی و پیشبرد کمپین خود علیه ایران، دوباره زمان بخرد.

🎯 حرف آخر: هرمز فقط یک مسیر عبور نفت نیست؛ یک اهرم راهبردی است و ارزش واقعی آن زمانی مشخص می‌شود که تهران بتواند آن را دقیق، حساب‌شده و متناسب با شرایط مدیریت کند.

❤️ @Alghadir_fa