⚠️ از «لبنانیزه شدن» ایران بترسیم…

🔎 مدتی است صفحات لبنانی را دنبال می‌کنم. چیزی که در بعضی از این صفحات توجهم را جلب کرده، فاصله‌ای است که گاهی میان زندگی روزمره و فضای جنگ دیده می‌شود؛ تصاویری از رستوران، کلاب و ساحل، در کنار اخباری از درگیری و ناامنی. شاید این فقط بخشی از واقعیت جامعه لبنان باشد، اما همین تصویر، بهانه‌ای شد برای فکر کردن به ایران.

🛡️ در ایران، دست‌کم در میان بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی هم، حساسیت نسبت به تمامیت ارضی کشور همچنان پررنگ است. اختلاف سیاسی هرچه باشد، برای بسیاری، ایران موضوعی فراتر از اختلافات سیاسی است.

⚠️ نگرانی از جایی آغاز می‌شود که بی‌تفاوتی نسبت به سرنوشت کشور، به امری عادی تبدیل شود.

🎙️ دیروز نزدیک به دو ساعت از برنامه این دو نفر را دیدم. در این بخش از برنامه که من تماشا کردم، اشاره قابل‌توجهی به جنگ، مدافعان ایران یا وضعیت کشور ندیدم؛ حتی نشانی از پرچم یا نقشه ایران هم به چشمم نخورد.

💬 شاید این صرفاً انتخاب محتوایی برنامه بوده و شاید هم دلایل دیگری داشته باشد. هرکس حق دارد درباره موضوعی صحبت کند یا سکوت کند.

🏢 اما وقتی برنامه با حمایت برندهایی مانند #بلوبانک، #والکس و #اسنپ‌مارکت تولید می‌شود، به‌عنوان مخاطب می‌توان پرسید:

❓ آیا در روزهایی که جامعه با چنین شرایط حساسی روبه‌روست، انتظار داشتن دست‌کم یک اشاره به سرنوشت کشور، انتظار نامعقولی است؟

🎭 قرار نیست هر برنامه سرگرمی به بیانیه سیاسی تبدیل شود؛ اما گاهی سکوت هم می‌تواند محل پرسش باشد.

🕳️ شاید «لبنانیزه شدن» از جایی آغاز شود که جنگ و سرنوشت سرزمین، آن‌قدر از زندگی روزمره فاصله بگیرد که دیگر احساس مسئولیتی نسبت به آن نداشته باشیم.