🔘 مجلس را باش!

یک‌سو، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس دوازدهم که گلایه می‌کند: «ما دیگر به چه چیزی نظارت کنیم؟»
و سوی دیگر، نماینده‌ای از مجلس ششم که خطاب به وزیر خارجه وقت، با صدای بلند می‌پرسد: «شورای عالی امنیت ملی چکاره است که به جای مجلس تصمیم می‌گیرد؟»
دو تصویر از دو مجلس؛ و فاصله‌ای که خود گویای بسیاری چیزهاست.

وقتی نمایندگان مجلس، به‌جای آنکه نمایندگان واقعی ملت باشند و به پشتوانه آرای آزاد مردم به مجلس راه یابند و به آن شخصیت و اقتدار ببخشند، محصول و برآیند نظارت استصوابی و دستچین و چیدمانِ ۱۲ نفر می‌شوند، فرجام کار نیز چیزی جز این نخواهد بود.

رئیس کمیسیون اقتصادی، که زمانی نیز وزیر بوده، به‌جای آنکه از موضع قدرت، رئیس‌جمهور، وزیر و رئیس مجلس را درباره دور زدن مجلس و نادیده گرفتن قانون اساسی پاسخگو کند، ناچار است این‌چنین عاجزانه از کنار گذاشته شدن مجلس شکوه کند.

نهادی که قرار بود ناظر باشد، حالا خودش از بی‌خبری و بی‌اختیاری‌اش شکایت دارد.
بی‌دلیل نیست که تیغ نظارت استصوابی گاه صلاحیت کسانی را نشانه می‌رود که دغدغه‌شان تقویت اقتدار مجلس بود؛ بخوانید: اقتدار ملت.
@alami_akbar