داخل دفکان 20، جف موس یک تصمیم خیلی عجیب و باحال می گیره که ابتدا تمامی کامیونیتی هکرهای وگاس هم با آن مخالف بودند. آن تصمیم هم این است که ژنران کیت الکساندر که آن وقت مدیر NSA و همچنین فرماندهی سایبری آمریکا بوده است را به کنفرانس دفکان دعوت می کند. در ادامه این مسئله را بررسی میکنم.

ماجرا اینجا گره می خورد که چرا باید یک نظامی و امنیتی (به قول خودشان FBI and CIA Bastards appeared between us) به چنین کامیونیتی وارد شود. کامیونیتی که اساسا روحیه آن آوانگارد است و هیچ خط قرمزی ندارد و در آن شما شاهد هر نوع کار خطرناکی هستید و قرار نیست کسی خود را در چارچوب های قانونی محدود کند.

مثلا وقتی اسکای داگ و عمو آیرا و ... وارد لاس وگاس می شوند، در هتل آن ها از LSD تا ماشروم پیدا کرده بودند که البته در وگاس غیرقانونی نبوده است و خودشون میگن وقتی وارد هتل شدیم و دیدیم بسته دراگ های ما رو روی میز مرتب کردند، پشم به کلمون نمونده بود که اونجا اسکای داگ میگه به نظر میاد اوضاع در وگاس به شکل دیگری است. همه نوع آدمی در آن کامیونیتی وجود داشتند. تنها نقطه شباهت آن ها تخصص عجیب و غریب در کامپیوتر است.

خلاصه جف موس می گوید ما دانش تخصصی داریم و اما این ژنرال ها حرف نهایی را خواهند زد. درست است که شما هیچگاه با این افراد نمی شنید و قهوه نمی خورید، من هم چنین کاری نمی کنم، ولی وظیفه ما این است که جهان خود را به جهان و دید این افراد نزدیک کنیم تا بتوانند تصمیات درست تری برای ما بگیرند.

در دفکان 20، ژنرال کیت الکساندر بدون هماهنگی و در قالب VIP Guest ظاهر می شود. ایشان با عنوان سخنرانی ارزش‌های مشترک، مسئولیت مشترک در صحنه ظاهر می شود و آن سخنرانی معروف خود را ایراد می کند که نشان دهنده سطح تسلط و دانش امنیتی این شخص بود. این بالاترین مقام دولتی‌ بود که تا آن روز روی صحنه دفکان رفته بود.

موس به رویترز گفت یکی از کارهایی که در دفکان می‌ کند بیرون کشیدن هکرها از منطقه امن‌ است، زیرا می‌خواهد آن‌ ها را در معرض آدم‌ هایی بگذارد که معمولاً صدایشان را نمی‌ شنوند. برای همین در ادامه او می پرسد فکر نمی‌ کنید مهم است بشنویم ارشد ترین آدم NSA چه می‌گوید؟ و به جمعیت گفت می‌ خواسته درباره یکی از شبح‌ وارترین و ناشناخته‌ ترین سازمان‌ های دنیا چیزی یاد بگیرند، و این حضور را اعتبار بخشی به کل فرهنگ هکراها می دانست.

جمله دقیق البته این است که می گوید ما دانش تخصصی داریم و ژنرال‌ها حرف آخر را می‌زنند. در گزارش‌ های همان هفته نیست، اما جمع‌بندی منصفانه‌ای از موضع کسی است که همان وقت هم در شورای مشورتی امنیت داخلی DHS نشسته بود و CSO آی‌کن بود. موس دیگر فقط Dark Tangent مهمانی 1994 نبود، زیرا او واسطه دو جهان شده بود.

واکنش هکرها در آنجا خیلی سرد بود. تشویق مختصر، و بعد از سخنرانی عده‌ ای در آی‌بار گفتند با آن‌ها مثل خدمه میهن‌پرست ابرقهرمان حرف زده. خلاصه اما حرف سنگین‌ تر جای دیگری بود. کیم زتر در Wired منبعی پیدا کرد که مشخص می کرد NSA رکورد هکرها رو نگه داری می کنه. یازده ماه بعد، ژوئن 2013، اسناد اسنودن منتشر شد. ژوئیه 2013 موس برای اولین بار در تاریخ کنفرانس از فدرال‌ها خواست یک تایم‌ اوت بگیرند و به دفکان 21 نیایند. او در همین باره نوشت اعتماد متقابل و زمین بی‌ طرف ترک برداشته. همان هفته الکساندر در بلک‌هت که موس هم بنیان گذاشته بود، کی‌ نوت داد. یعنی شکاف سازمانی شد. دفکان از فدرال فاصله گرفت، بلک‌ هت ولی در را باز نگه داشت.

کمی بخواهم حرف خودم و هم درباره دفکان دقیق تر کنم، باید بگویم که اولین دفکان ژوئن 1993 بود که موس آن را وقتی پیک یک دفتر وکالت در سیاتل بود پایه گذاری کرد. ماموران فدرال‌ را به همان دوره اول هم دعوت کرد، ولی خب انها مودبانه این درخواست را رد کردند، و مخفی به دورهمی آمدند.

خودش بعداً گفت محیط را طوری ساخت که آمدن خصمانه نباشد، تا هر دو طرف بتوانند سؤال بپرسند. مسابقه Spot the Fed دقیقاً از همین تنش زاده شد. خلاصه فدرالی ها از همان ابتدا یک پایپ لاین دقیق جذب نیرو برای NSA و FBI، سرویس مخفی و شاخه‌های نظامی در وگاس داشتند و این یک رویداد گسسته نبود. دو دهه نفوذ تدریجی بود، از مهمان مخفی در اولین دفکان بگیرید تا روزی که رسما آمدند و غرفه استخدام کنار EFF زدند.

خلاصه دفکان هرگز یک صنف نبود. تنها وجه اشتراک، سواد عجیب در سیستم بود. عموم افراد فریکر، محقق آسیب‌ پذیری، هنرمند، خلافکار جزء، کارمند آینده آژانس امنیت ملی، و کسی که هنوز نمی‌ دانست کدام خواهد شد. آوردن ژنرال چهار ستاره به چنین جمعی دقیقاً به این دلیل عجیب بود که خط قرمز مشترک وجود نداشت. مخالفت اولیه جامعه منطقی هم بود. کسی که بودجه، اختیار شنود، و زنجیره فرماندهی دارد، مهمان بی‌طرف نیست. حتی اگر تی‌ شرت بپوشد.

@aioooir | #blackhat_mood