کیان خیاو

مین‌اوچ‌یوز‌آلتمیش‌یئددی- آلتمیش‌سککیزده، ایلک اؤیرنجیلیک ایلیمده تبریزدن بیر شئعیر کیتابی آلمیشدیم "پژواکِ سکوت" آدیندا. یازاری "فرشته ساری" یدی. او کیتابی اوخویاندان سونرا شئعیر آنلاییشیم یئر- گؤی ده‌ییشمیشدی. سونرالار "دنیای سخن" و "گردون" درگیلرینده ده بیر سیرا یازیلارینی اوخویاردیم. ایندی او شاعیر اؤلوبمو، قالیرمی، بیلمیرم. آنجاق اون‌سککیز- اون‌دوققوز یاشیمدا یئنی شئعیره اوز گتیردیییمین نه‌دنلرینین بیری ده اونون یازدیغی "پژواکِ سکوت" کیتابی اولموشدو دئیه‌بیله‌رم!...

بو گونلر اینستاقرامدا کوراوغلو تئاترینین سئن اوسته اولدوغوندان چوخ سؤز گئدیر. من ده بورادا اوستده آدینی وئردیییم کیتابدان بیر شئعیر گتیریم دئدیم. تورکییه‌لیلر دئمیشکن: هپسی بو! بویورون!...

"نگار"

نگار! خورشید را مه گرفته
و تو چه معصومانه دلت را می‌گدازی
تا آفتاب شرمناک نشود.

نگار!
قره آت (قیرآت)
عطش دلتنگی‌اش را
شیهه می‌کشد
بیا
تا برآمدنت رابنوشد.

نگار!
بر گلوگاهت
دانه دانه اندوه مردمانت
سینه‌ریزی‌ست
پیراهن عشق را بردار و
دلت را بپوشان
کوراوغلو در انتظار توست.

خورشید کوچک من، نگار!
چه معصومانه می‌گدازی دلت را
تا آفتاب شرمناک نشود!...


https://t.me/Adabiyyatsevanlar