دوغانجیلار میدانیندان ائنهرکن مولازیم سئیفی نی گؤردوم. گئنیش مولکی گئییمده ایدی. قاچاراق یانیما گلدی و بوخچانی الیمدن آلدی. گؤزلری اود کیمی باخیردی.
- بیز ایزمیری آلاجاغیمیزا آند ایچمیشدیک، اما باخ، حتّی استانبولو دا ایتیریریک، دئدی.
- بورجونوزو بیردن اؤدیهجکسنیز، دئدیم.[...]
دونن گئجهنی ننهمله بیرلیکده سئیفینین اوتاغینین قارشیسینداکی اوتاقدا کئچیردیم و اونا ایزمیرین و اؤز دردلریمدن دانیشدیم. او قدهر دریندن آغلادی کی، سحره قدهر دعا ائتدی، کوچهنین او بیری طرفیندهکی مقدّسلردن و اؤلولردن اینگیلیس لره قارشی غضبلرینی آلوولاندیرمالارینی ایستهدی. الینده تسبئه وار ایدی.
او، دعا ائدیردی:
- اللهیم، کافیرلری روسوای ائت». (۱)
........................................
۱- خالیده ادیب آدی وار، آتشدن گوملک، ایستانبول، ۱۹۲۲، ص۷۶ و دیگر.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Post #30235
262