عنوان این نشست را تازه فهمیدم.
موضوعی که من برای سخنرانی‌ام به مؤسسه دادم این است:
پرسونا و شخصیت شعری شهریار: خوانش ساختارگرایانهٔ غزل «تو بمان و دگران»


این غزل هم شاهکار علم معانی است و هم موسیقی و ایهام در آن مثل شعر حافظ و بهترین غزل‌های شهریار پررنگ است. انسجام قابل‌توجهی هم دارد. با زندگی شهریار هم ارتباط محکمی دارد، مثل همهٔ اشعارش. حالا آن را چنان‌که باید خواهیم خواند.
گمانم ساعت هفت به بعد نوبت صحبت به من برسد.

@adabamooz_com