"دچار(ا.منتظرقائم)"

تاوان برگ‌های رها را
این پیربادِ باغِ هیاهو
هر فصل روی شانه‌ کشیده
،،
آه ای خدای خسته‌ی پاییز
گویا خبر نداری از اشکِ
زردانه‌های تازه رسیده
،،،،
خش‌خش‌خشانه‌ آمده‌ای تا
قربانی جدید بگیری
از باغ‌بان بی سر و پایی
هربار تشنه بودی و از من
خون گلی مطالبه کردی
"ای خونِ بی‌گناه‌ چشیده"
‌....

#امیرحسین_منتظرقائم

کانال شاعر

@mtncalvoem

...
در افق‌های سرزده از خون
روی آن پهنه‌های حاصل‌خیز
دسته‌دسته جوانه افتاده
ساقه‌ها قد نمی‌کشند چرا
چند قرن است پشت این سرخی
چشم امیدمان سفید شده است
...
خاطرات خدا شهید شده است...
،،

لطفاً انتظار ایماژ
تصاویر زیبا
و آرایه های ادبی نداشته باشید
شعر به چهره پلید مرگ نمی آید.

داستان همین قدر ساده است؛
تلفنم زنگ خورد
یک نفر گرفته گفت؛
پسر عموی امید...
و قطع کرد.

کارگر که باشی می افتی
از فرم
از چشم
از دهان
از ساختمان
حتی اگر
پسر عموی  امید  باشی .

جبار احمدی

یادت نرود مرا بچینی...
باشد؟

استاد عباس‌زاده

...از پیغمبرانم رشک نیست که ایشان هم لحد ، هم صراط هم قیامت در پیش است . و جمله با کوتاه‌دستی نفسی‌نفسی خواهند گفت .
و از فرشتگان رشک نیست که خوف ایشان زیادت از خوف بنی آدم است ، و ایشان را درد بنی آدم نیست ، و هرکه را این درد نبود من آن نخواهم .

لکن از آن کس رشک است که هرگز از مادر نزاد و نخواهد زاد...

ذکر فضیل عیاض

"دچار"
ما از این دست‌های آلوده
جان سالم اگر به در ببریم
می‌توانیم از رها بودن
ذره‌ای سهم بیش‌تر ببریم
،
می‌توانیم با پرستو‌ها
باز سوی ترانه برگردیم
می‌توانیم آسمانی را
به ملاقات بال و پر ببریم
،
یا برقصیم در غبار افق
تا که خورشید را نجات دهیم
یا غروب غریبه‌ی خود را
به لب مرز "دردسر" ببریم
،
آه ، ای دست‌های آلوده
بفشارید بازهم ما را
تا که آوازه‌خوان خون بشویم
تا به بی‌نالگان خبر ببریم
،
روی قانون‌تان نوشته شده
حکم بر چند برهه‌ی خفگی
روی ایمان‌مان نوشته شده
که فقط دست در خطر ببریم
،
ته این قصه "باختن" ، شاید
قسمت هرکداممان باشد
بغضمان دائمی ، اگر "ببرید"
رنج‌تان دائمی ، اگر "ببریم"
،
قصد کردیم نذر خود باشیم
تا میان دو وادی قدسی
"یا شجاعانه سر بلند کنیم"
"یا به چوبی بلند ، سر ببریم"

#امیرحسین_منتظرقائم
#دچار
https://www.instagram.com/reel/DUGoii6CsBj/?stkn=MWRpenBiNndzYmQwbQ==

...چه انتقامی خواهیم گرفت
آن‌روز که با فتحی خونین
ما نیز بتوانیم
استبدادمان را برقرار کنیم

استبداد عدالت‌مان را...

خانواده تیبو

شاید اقتباسی از "نازنین" اثر داستایفسکی

-روایت-

روی یک تکه کاغذ غم‌گین...
گوشه‌ای لاله لاله روی زمین
با صراحت نوشته بودی که:
خسته‌ام از تو از خودم ، از این‌..
سرنوشت پلشت بی‌تغییر
از هجوم همیشه به پایین
از تویی که شکست پشت زمان
از منی که همیشه خورد زمین
با صراحت نوشته بودی که
((من ، منم زهرمار تو، "شیرین"

هیچ راهی نبود برگردم
آخر قصه... خودکشی کردم))

آخر قصه‌...این چه کاری بود؟
این چه قولی و چه قراری بود؟
رفتی و از "تو" منفکم کردی؟
توِ خودخواه ، بی‌خودم کردی؟
تا معمای نیستن باشی
دلت آمد ، بدون من باشی؟
از نبودت گذشته یک ساعت
آه از این گذشت یک‌ساعت
خالی از خاطرات گم‌شده‌ام
تکه‌ای از توام که منجمدم

آتش من هنوز هم سردی؟
هیچ راهی نبود برگردی؟

اول قصه...ساعت شش عصر
چشم‌هایم دو قهوه‌ات راخورد
و نمی‌دانم آن دو شعله‌ی تلخ
بودنم را کجا کجاها برد
دست‌هایت چقدر جاذبه داشت
نبض‌های مرا گرفت و شمرد
دسته دسته ترانه در تو شکفت
مرثیه مرثیه درونم مرد
بافتم هستی جدیدی ، تا..
چشم‌هایم گره به چشم تو خورد

اول قصه من ، نگاه ، نگاه
بوسه ، لبخند ، شوق ، عاطفه ، آه

اول قصه...زندگی بود و
شوق شب‌های اشتیاقانه
من و تو غرق بی‌خودی بودیم
دو خمارانه و دو مستانه
پیله پیله به‌دور هم گشتیم
ساختیم از ترانه ، پروانه
با خیابان چقدر رقصیدیم
دست در دست هم شکوفیدیم
بودنم رنگ بودنت می‌داد
تن ، تنم بوی تن ، تنت می‌داد

گفته بودی: همیشگی منی
قصه‌ی ناب زندگی منی!

#امیرحسین_منتظرقائم

در خیالم گلوله می‌کارند...
روی خاکم گلاب می‌پاشند...

در من دو خالی متقابل، دو صندلی‌
از انتظار ممتد من رنج می‌برند
شاید "مرا به یاد نداری" مقابلِ
"شاید مرا به یادبیاری" نشسته است

از کتاب
#به_دختران_تعلق
#رحمت_رسولی_مقدم

🆔️ @rasooli_moghaddam

خوابیده‌ام دوباره در آغوش کوچکم
خون از گلوی خاطره‌های تو می‌مکم
با حجمی از خیال تو می‌خوانم از سکوت
با لهجه‌ای عمیق به گوش عروسکم
این لحظه‌ها به فکر خدایی غریبه‌ام
از بس بی‌انتهایم و تنهایم و تکم
زل می‌زنم به سقف ، که خوابم بیاید و
زل می‌زند به من ، همه‌جای اتاقکم...

با نبض‌های خالی و با خاطری کبود
می‌خواستم بخوابم و دست خودم نبود...

بوسه‌ام را ببخش خش دارد
خودخوری پوست از لبم کنده‌ست...

#سحر_هادیان

مهتابِ گرفته و نتابیده ، شده
هم‌رنگ ستاره‌های نادیده‌شده
با عریانی از آسمان می‌پرسد...
پیراهن آبیِ تو دزدیده شده؟

#امیرحسین_منتظرقائم

"دچار(ا.منتظرقائم)" pinned «"دچار" بی‌عرض احترام و سلام و ارادتی می‌خوانمت به خوانش شعری خجالتی ، می‌خوانمت به روزنه‌های خیالی‌ام تا هم‌‌جهان من بشوی ، پنج‌ساعتی ، -تا پنج را در آینه‌ها سرنگون کنیم تا سلطنت کنیم -من و تو- دو پاپتی ، تا بوسه‌ی مرا به تنت مبتلا کنی تا از نوازش تو بگیرم…»

"دچار"

بی‌عرض احترام و سلام و ارادتی
می‌خوانمت به خوانش شعری خجالتی
،
می‌خوانمت به روزنه‌های خیالی‌ام
تا هم‌‌جهان من بشوی ، پنج‌ساعتی
،
-تا پنج را در آینه‌ها سرنگون کنیم
تا سلطنت کنیم -من و تو- دو پاپتی
،
تا بوسه‌ی مرا به تنت مبتلا کنی
تا از نوازش تو بگیرم جراحتی
،
زخم‌‌زبان بریز به پهلوی قرمزم
تا از بهشت داشته باشم علامتی-
،
با خود برقص تا بزنم با خودم به خود
با چند استکان شکسته ، سلامتی...
،
تنها سلامتی سه کس ، -تو وَ تو و تو-
بی مبدایی و بی‌خودی و بی‌نهایتی
،
دندان بکش به رگ‌به‌رگم تا بنوشی از
اکسیر جاودانگی بی‌اصالتی
،
من انجماد صامت چندین هزار بغض
تو خنده‌ی سی و دو جنون حرارتی
،
من گوشه‌ای نفس‌ به نفس مرگ می‌چشم
تو گوشه‌ای نظاره‌گری آه...راحتی؟
،
بی‌عرض احترام و سلام و ارادتی
((از شاعری که سخت درون پرانتز است))
می‌خوانمت به خوانش شعری خجالتی

#امیرحسین_منتظرقائم
#دچار

*پاپتی:پابرهنه
https://www.instagram.com/reel/DcMOtboq_Mi/?igsh=M3Q4cG5ydGhwZXN2

منی که تکیه نکردم به شانه های کسی
زمانِ آه شدن هر چقدر هم کوتاه

به روی شانه ی خود می رَوَم بلند بگو :
« به عزت و شرفِ لا اله الّا الله »

#مریم_محمدیان
#تکه_شعر

https://t.me/mary_mohamadian