#تاریخچه_پزشکی

🔷 بیهوشی:

🔹یکی از مسائل مهمی که در طول تاریخ، پزشکان و جراحان با آن مواجه بودند، مسئله «درد» بود. پزشکان هند برای بیهوش کردن بیمار در هنگام جراحی مواد مخدر را به کار می‌گرفتند. رومی‌ها و یونانی‌ها هم از روش‌هایی چون خواباندن بیمار در برف استفاده می‌کردند و یا از ریشه گیاه ماندریک استفاده میکردند. یک روش هم آن بود که با اعمال فشار بر سرخرگ گردن، جریان خون به مغز قطع میشد بدیهی است که خطرات ناشی از این عمل هم کمتر از خود عمل جراحی نبود.

🔷تا نیمه دوم قرن هیجدهم روشهای گوناگونی برای بیهوشی آزمایش شد، اما به علت خطرهای احتمالی ناشی از آنها ادامه نیافت و اعمال جراحی بدون بیهوش کردن بیماران انجام میگرفت. داروهای هوشبری یا بیهوشی گاهی آنقدر قوی بودند که بیماران بعد از عمل جراحی به هوش نمی آمدند.

🔷اگاتا یانگ، در کتاب «چاقوی جراحی» می‌نویسد:
تا قبل از قرن نوزدهم کمتر عملی بود که بیشتر از پنج دقیقه طول بکشد. جراحانی بودند که سنگ مثانه را در کمتر از یک دقییت خارج می‌کردند. «جیمز سیم» در یک دقیقه ران بیمار را از بدنش جدا می‌کرد و «ویلیا فرگوسن» به حاضرین گوشزد می‌کرد که چشم برهم نزنند تا از تماشای عمل جراحی محروم نشوند.

🔖منبع: تاریخ تمدن ایران و جهان، محمود حکیمی، ج۵،ص۸۸ الی۹٠

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
▫️با هم به سوی علم؛ همراه ما باشید 📚
▫️انجمن علمی پزشکی
@Zums_MSA🩺