دانشمند عموما مسائل را از بیرون می‌گیرد، بدین معنا وی به چیزی غیرشخصی تبدیل می‌شود و این برای علم امری نیکوست، اما علم‌گرا دوست دارد همواره فردی عینی و غیرشخصی بماند.
**
در جهان علم‌گرای خالص وجود ندارد، و طغیان‌گران علیه علم هم به معنایی که گذشت حضور ندارند. زندگی در جریان است و علم همچنان پیشرفت می‌کند.
***
پس دقیقا علیه چه سخن می‌گویم؟ علیه فردی بی‌سواد بودن، علیه از علم‌گفتن و علم نداشتن، علیه اینکه طوطی‌وار بگویی علم و فقط علم و فقط علم... تو معنا را می‌سازی، و معنا فقط در علم نیست.
فرجام علم‌گرایی رخوت است، چنانکه فرجام هر ایدئولوژی دیگر چنین است.
Post #72
213