زندگی چیست؟ خواستِ فراروی از خویشتن با کمال خود یا نفیِ خود، چراکه حیات حرکت داشتن است. زندگی حرکت است یعنی در زمانمندی مقیم بودن؛ یعنی از افق زمانی و مکانی خود نگریستن، یعنی شهودِ سوژه‌ی انضمامی با صورت‌های شهودِ شخصیِ خودِ وی.
سوژه‌ی استعلایی صورت‌های محض شهود دارد نه صور شخصیِ شهود، برای همین از ورای زمانمندی و مکانمدی، یعنی از هیچ‌کجا یا بهتر بگویم از همه‌جا، می‌نگرد و قوانین همیشه و همه‌جا معتبر را می‌یابد. این از هیچ‌کجا نگریستن علم را ممکن می‌سازد، چراکه عینیت، همه‌شمولی در همه‌ی مکان و زمان، یعنی از هیچ‌کجا نگریستن یا به همه‌جا همزمان نگریستن! دقیق‌تر بگوییم یعنی اعتبار کردن و اعتبار کردن غیر از نگریستن است، چراکه نگریستن از جایی و زمانی ممکن می‌شود.
http://t.me/will_to_morality