خشونت ورزیدن بر کسی انسانی‌تر است تا به سخره گرفتنش، چراکه در خشونت ورزیدن ما او را هماوردی می‌یابیم که به‌ اعتبار‌ِ خودش دیده می‌شود و باید به خواست ما تن دهد، یعنی ارزشی دارد که در کنشِ خشونت‌ورزی ابتدا تصدیق و بعد سرکوب می‌شود؛ اما وقتی کسی را به سخره می‌گیریم او را فردی بی‌قدر می‌یابیم که هیچ ارزش و احترامی ندارد. به همین خاطر از خشونت می‌ترسیم ولی از تمسخر فرار می‌کنیم. خشونت ما را از کنشگریِ انسانی تهی می‌کند، اما تمسخر از ابتدا ما را از انسانی بودن تهی پنداشته است.
http://t.me/will_to_morality