خودبینی و عدم به‌رسمیت‌شناسی (یا بازشناسی) دیگران عملی نکوهیده است که از جانب‌ آن‌هایی برمی‌آید که فرای این ظاهرِ سترگ، باطنی شکننده دارند.
در وصف چنین کسی باید گفت مغرور و گستاخ است و به رویه‌ی ظاهری خود بیش از کیفیت باطنیِ آن و نحوه‌ی موثرِ عملکردِ خود اهمیت می‌دهد. پس یعنی قوی دیده شدن را به قوی بودن ترجیج می‌دهد. آه! چه در برابر کسی که او را بشناسد آسیب‌پذیر خواهد بود، زیرا نه ظاهر سترگ بلکه باطن شکننده‌اش را می‌بیند.

http://t.me/will_to_morality