تاثیر حکمرانی ناکارامد به لحاظ متافیزیکی خود را بیش از هرچیز در ناکام کردنِ مداوم شهروندان آشکار می‌کند. با این ناکام شدنِ دائمی، نیروی تاناتوسی و نفی‌کننده را به اوج می‌رساند و موجب میل آن به ویرانگری و نفیِ بنیادین وضع امور نزد آنان می‌شود. بدین ترتیب به مرور جامعه به پوسته‌ای تهی و بی‌جان و ویران‌شده تبدیل می‌شود. وقتی اراده‌ی قدرت محدود شود، به طوری که نتواند با تعاون و هماهنگی و کامیابی بیشینه شدن قدرت خود را مشاهده کند، اراده به تخلیه‌ی ناسالم خود روی خواهد آورد.

http://t.me/will_to_morality