🔹 کانت در مورد وضعیت اخلاقی هر موجود عقلانی معتقد است که "لازم است او همواره ماکسیمهای خود را از منظر خویش، ولی همزمان از منظر هر موجود عقلانی دیگری .... اخذ کند" (GMS: 438).
🔹 کانت در نسبت با اخلاق غالبا منظر فردی اخلاق و تاکید بر فرد را رها میکند و به منظر توافقهای ممکنِ اجتماعی و زندگی در جمع توجه ویژهای دارد. در چنین وضعیتی افراد میتوانند بر اساس هنجارهای تثبیتشدهی عقلانی در برساختِ اجتماعیِ عقلانیِ خود در منظر یکدیگر شریک شوند.
◻️ اما اخلاق تنها به چنین منظر و ساحتی محدود نمیشود. از آنجا که چشمانداز هر فرد متفاوت با دیگران است، نمیتوان در مورد اخلاق در ساحت فردی و از منظر فردی چنین ادعایی کرد که هرکسی باید ماکسیمِ عملِ خود را همزمان از منظر هر موجود عقلانی بنگرد، زیرا برای این کار باید شخص دسترسی تامی به چشمانداز دیگران داشته باشد که چنین چیزی مطلقا ناممکن خواهد بود، زیرا نمیتوان از چشم دیگران به مسائل نگریست، چون هر چشمی منحصربهفرد است و نگاهی منحصربهفرد دارد.
http://t.me/will_to_morality
Post #440
125