در این روزها که خود را بیش از سابق با روان انسان درگیر کرده‌ام بیش از پیش به یاد نیا ثمری هستم...
آخرین کتابی که دستش دیدم تاریخ روان‌کاوی استیون میچل و مارگارت بلک بود.
زمانی در همینجا پرسیدم که آیا با رفتنِ او پرداختن به مسائلِ اندیشه‌ی ناتمامش برای دوستانش به ارث می‌رسد یا نه، و پاسخِ تلویحی‌ام آری بود.
پس به نوعی مشغول به همان عهدی هستم که با خود بسته بودم.
یاد این دوست خوب را گرامی می‌دارم، و از غم دوری دوستان همواره ملول خواهم بود.

https://t.me/will_to_morality/234